Witam wszystkich serdecznie!
Zamierzam w tym wątku zamieścić relację z budowy modelu makiety, a może pół-makiety ( zobaczę, co wyjdzie w praniu) historycznego samolotu Morane-Saulnier typu H z roku 1913 w wersji na pływakach. Samolotem tym latał min. Roland Garros w wyścigach o Puchar Schneidera w roku 1913 i 1914. Samolot MS -G,H był sprzedawany do W.Brytanii, Niemiec, Rosji, Szwecji i kilku pomniejszych. Licencję na produkcję tego samolotu kupił również Fokker budując słynną serię swoich Eindeckerów. Można by jeszcze wiele pisać o tym protoplaście znaczącej linii rozwojowej wczesnych samolotów. Nie o tym jednak ma być wątek.




Zamierzenia są dość ambitne. Model mam zamiar zbudować wykorzystując kilka starych metod budowy. Tzn. sterowanie za pomocą wypaczanego skrzydła, jak w oryginale. Pokrycie koveralem. Poszycie skrzydeł ma być przyszyte do żeber. Przynajmniej na razie takie są założenia. Skrzydła do transportu będą odejmowane, co łączy się oczywiście z rozłączeniem od nich kilkunastu linek. To będzie dopiero "zabawa". Kilka niespodzianek będę ujawniał w trakcie i stopniowo.



Podstawowe wymiary modelu to:
rozpiętość - 1600 mm
długość kadłuba - 1000 mm
cięciwa skrzydła - 305 mm
szacowana waga - ok 3 kg.

Pierwsze zdjęcia z wyciętymi żeberkami z balsy 2,5 mm (poza pierwszymi od kadłuba - te będą z sklejki) i wygiętą rurką ameliniową o średnicy 5 mm, która będzie tworzyć krawędź natarcia i końcówkę skrzydła.




cdn

O mamo, zapowiada się nieźle

No to będzie trochę zabawy z tym "druciakiem". Model masz już pewnie na ukończeniu .

Nie Krzysiek, tu Cię zaskoczę, jest dokładnie na takim etapie, jak na zdjęciach.

O kurde,ruszyło.Grzegorz moje gratulacje.Po długich przygotowaniach,poszukiwaniu materiałów historycznych,już coś widać.Trzymam kciuki,pewnie niepotrzebnie,znając Twoje możliwości.

Ach, przedwojenne hydroplany, piękne maszyny. Będę kibicował

Idę po popcorn i "popitkę"

No kuuuuuuurcze, co ja zrobiłem. Teraz będę musiał to dokończyć A mogłem się nie ujawniać...

Tylko pogratulować decyzji.
Piękny, choć "pracowity" model.

Jaki planujesz napęd ?
Jeżeli makieta / półmakieta to chyba spalinowy ?

Idę po Popcorn i jedziemy ! .

Do takiego modelu to tylko jakiś SAITO FA 4-t

Lepiej Saito FG 4T.

Od razu pomyśl o bagnecie dużej średnicy. W moim Pfalzu w podobnej skali był to węgiel 5 czy 6mm. To oznaczało, że by zachować wzniosy skrzydeł musiałem regulować naciąg linek. Siły występowały tak duże, że przy lądowaniu rwały się linki - plecionki o wytrzymałości 27kg, a krętliki morskie o wytrzymałości 60kg rozciągały się. Gdybym zastosował grubszy bagnet to linki nie byłyby tak obciążone. Z tego powodu przerobiłem go z wersji E - średniopłat jak Twój - na górnopłat - Parasol. Poza tym widok z linkami jest naprawdę imponujący.

Grzegorz,z jakich planow budujesz ten model, pytanko czy statecznik poziomy jest tak jak w oryginale ,czyli bez podzialu na statecznik i ster.
Zycze powodzenia w budowie tego modelu Wladek.

No zapomniałem napisać o silniku. Oczywiście napęd spalinowy. Wstępnie mam do niego wsadzić 4-takta ASP52AR. Jak będzie bardzo brakować mocy, są w kolejce większe dwusuwy.

Podstawowy plan modelu pochodzi z czasopisma, które niedawno szukałem. Niestety jest niekompletny.



Posiłkuję się tymi rysunkami prawdziwego:

A poza tym jest stosunkowo dużo rysunków "bliźniaków" w bardzo wielu miejscach identycznych. Przynajmniej jeśli chodzi o Pfalz E1. albo Fokkera E1,2,3. Oglądałem też wiele dużo wątków na forach z odbudowy oryginałów Fokkerów i budowy nowych latających replik Moranów np. na setną rocznicę przelotu przez Morze Śródziemne - projekt ReplicAir.

Stery wysokości i kierunkowy muszą być jak w oryginale. Czyli płytowe. Zrobienie dzielonego statecznika, gdy skrzydło ma być skręcane byłoby profanacją. Poza tym intensywnie sprawdzam techniki lutowania amelinium

Grzegorz, mam obawy czy ta aluminiowa rurka nie ukręci się przy sterowaniu/wyginaniu końcówki skrzydła.
Będzie miała przy tym tendencję do odkształcania się.
Ja bym się bał użyć tego materiału do tego celu.

Nie mam takich obaw Stefanie. Tak zbudowany model latał już w 87 całkiem sprawnie. Z tym, że np tamten miał pokrycie jedwabne.

Podobny system sterowania zastosował w swoich (trochę większych) modelach Fokkera i Bleriota Paolo Severin http://www.paoloseverin.it/index.html
Jak widać na filmach całkiem dobrze latają.

Jaki profil skrzydła zastosowałeś?

A Ty Grześ będziesz miał jedwabne życie z budową
Ale trzymam kciuki.
Pozdrowienia dla Zenobii

To cieszę się, że to już sprawdzona metoda.
trzymam kciuki.

Profil ma być praktycznie jak w oryginale - ptasi. Widać go na planie pierwszym z czasopisma i na trzech rzutach. Tylko w modelu jest mniejszy kąt zaklinowania. Oryginał miał ok.7,5 stopnia, a w modelu Alain Vassel ustawił ok. 1,5. Tutaj pokazuję rysunek profilu z modelu 1:4 - najwyraźniejszy ze znalezionych. Akurat te żebra były zrobione z laminowanego styroduru - chyba dlatego tyle dźwigarów.



Z ciekawostek - chcę zrobić takie szybkie napinacze w kilku miejscach.

Żeby nie było, że nic się nie robi, wklejam zdjęcia oklejanych dolnymi "daszkami" żeberek. Wybrałem tę kolejność prac - najpierw daszki, potem złożenie żeberek z dźwigarami w całość - bo wydaje mi się to łatwiejsze do zapanowania nad całością. Końcówki po ok 10 mm są nie sklejone. Uzupełni się to po złożeniu skrzydła na dźwigarach i doklejeniu krawędzi natarcia i spływu.
Żeberko - balsa 2,5 mm, nakładki - sklejka 0,6. Cięciwa skrzydła 305 mm.




A to "stend" do oklejenia dolnej części żeberka.

A tu przykład kawałka nikomu niepotrzebnej roboty czyli zrobione w stylu epoki odchudzone dźwigary skrzydła. Listewka 6x6 mm.




A tak to powstało. Prowadnica z imadełka maszynowego na pochylonym stoliku wiertarki kolumnowej.





Dźwigary główne - 10x5 będą jeszcze ładniej zrobione, bo materiał bardziej jednorodny

edit: tak wygląda efekt końcowy. Oczywiście potwierdziła się stara prawda -wprawy nabiera się w miarę "przerobionych metrów"



Bejca była naniesiona, żeby było widać wyraźnie, gdzie został wybrany materiał.

Pierwsze złożenie skrzydła na sucho.

Żeby nie wszystko było w jednym poście, w oddzielnym pokazuję wzmocnienie oczek linek. To powinno zapobiec zrywaniu linek, o których wspominał Irek M. Ta prawie kausza ( bo nie chciało mi się już frezować zewnętrznej części rurki, chociaż nie wiadomo, czy się nie skuszę kiedyś ) zrobiona jest z ugiętego kawałka igły do strzykawek ze stalową linką pokrytą nylonem w środku. Cały problem ugięcia rurki polegał na tym, żeby linka wewnątrz została po zagięciu ruchoma, aby można było jeszcze wyregulować długość. Zwyczajnie potrzebny był przyrząd do gięcia rur - tylko w skali mikro. I udało się! To smerfuje! Linki będą dokładnie na wymiar.

Rurki w różnych fazach zaginania. Materiały wyjściowe - stalka z metra, igły 1,1 mm pozbawione plastykowych nasadek. Odcinek rurki przed zagięciem ma 14 mm długosci.

Zaczynam odczuwać szok

Prototyp (ameliniowa blaszka będzie zastąpiona mosiężną) napinacza. Serce to śrubka imbusowa M2x16.

Czy nie lepiej (prościej) było by zastosować to

http://www.modelarski.com/produkt-Śruba_rzymska_M2,5x32_49,7840.html

lub to
http://www.modelarski.com/produkt-Ściągacz_rzymski,2298.html

Jeśli potrzebne byłoby 5 szt, no góra 10 - to tak. Najtaniej chyba są na rbmodel.pl Ale ja potrzebuję od 40 do 50. Zależy jak zrobię. A są przecież jeszcze inne wydatki

Kolejne postępy w budowie skrzydeł:
wklejenie rurkowej krawędzi natarcia i końcówki skrzydła





Ostatnie żebro będzie oczywiście zeszlifowane z góry i dołu, również końce dźwigarów.

Sliczna prawdziwie modelarska robota!
Grzesiu,co mnie zastanawia,jakie zdecydowales poktrcie skrzydla,wiadomo musi byc elastyczne .

Pozdrawiam Wladek.

Często zaglądam,podziwiam i czasem myślę sobie:zboczony jaki czy co?Toż to jak fabryka.
Piękna,czysta robota i oko pieści...

Dziękuję za miłe każdemu modelarzowi słowa Koledzy Zwyczajnie staram się czysto i przemyślanie budować kolejne etapy. Czasami tylko wstawiając jakąś małą perełkę Ale większość z nich jeszcze przed nami.
Co do elastycznego pokrycia, to zamiaruję położyć jedynie słuszny, jak mi się wydaje w takim przypadku koverall. Niedawno pytałem w innym dziale o pokrywanie nim konstrukcji rurkowych. I tak myślę, żeby pokryć skrzydło jednym kawałkiem z końcami na spływie. W końcu co to za problem.

edit:
Dalsze prace.
Sezonowanie naklejonych górnych nakładek na żeberka.



Zabezpieczenie części do "nieusunięcia" taśmą papierową.



I gustowne zeskrobane skalpelem odchudzenie jeszcze przed lekkim szlifem.



Zeszlifowane do wymiaru ostatnie - "3/4" żeberko. Trzeba jeszcze nakleić dolną i górną nakładkę.
Ta mała dziurka w rurce po lewej, to miejsce po "zaszpilkowaniu" rurki do tylnego dźwigara. W połówce skrzydła jest ich 15.



Wiercenie "z reki" pod każdą szpilkę, potem zapuszczenie otworu CA i wciśnięcie do drugiej ścianki rurki łebka szpileczki. Z lewej strony widać dosztukowaną rurkę łączoną wewnętrzną wstawką i nitowaną, ponieważ całość jest dłuższa niż standardowa 100 cm rurka.



W końcówce spływu sklepana rurka była za cienka na powiększenie otworu większym wiertłem dla schowania łebka. Dlatego łebki zostały na pierwszej ściance. Bedą oszlifowane.



Rząd otworów po wpuszczonych szpilkach w każde żeberko.



Wstępnie przyklejone tasiemki mocujące żeberko z nakładkami do rurki krawędzi natarcia.



Wzmocnienia tasiemkowe na krawędzi natarcia łączące nakładki żeberek z krawędzią natarcia.

Skrzydła dostały wzmacniające tasiemki w starym stylu. Skrzydła nadal są elastyczne i skrętne.




Para skrzydeł po wklejeniu kieszeni na bagnety i króciutkich kesonów. I jeszcze kandydat na pilota - Żółtodziób



A teraz małe pytanie na skojarzenia , mikro-konkurs dla oglądających. Do czego mogą mi się przydać tak natłoczone blaszki z dziurką? Oczywiście trzeba je jeszcze trochę pogiąć i przyciąć, żeby umocować.

Wygląda na zaczep do czegoś, np. do linek usztywniających skrzydła... celem ich łatwiejszego montażu/demontażu.

Dokładnie to Michale Fokker zastosował to już w swoim E1. U mnie trwają prace konstrukcyjne, próby techniczne i wytrzymałościowe.
Jak będą za słabe, trzeba będzie zrobić mniej wyrafinowane rozwiązanie.

Edit:
Takie rurki (razem z wierconymi kulkami będą współpracować z gniazdami pokazanymi wyżej. Kołnierzyk wywijany na gorąco.



Powstają z igieł lekarskich 1,2 mm.



Zarobione prototypowe końcówki linek z kulkami. Jeszcze przed badaniami wytrzymałościowymi.

Czesc Grzesiu,znalazlem oryginalny rysunek tego samolotu z roku 1913.
Archiwum magazynu Flight wydanie 1913.http://www.flightglobal.com/pdfarchive/ ... 00540.html.

Pozdrawiam Wladek.

Dziękuję Władku
Przeryłem już wcześniej całe to archiwum w poszukiwaniu szczegółów ówczesnych samolotów.
Kilka takich rysunków mam:







Z tym, że mój "H" ma po trzy linki zamiast dwóch na skrzydło.

Grzesiu,
przy tak precyzyjnej robocie trzeba było od razu rebuild w skali 1:1.Polatałbyś prawdziwym samolotem,a nie modelem.Super robota,dech zapiera.
Gratulacje...

Ja napisze tradycyjnie: muszę się napić, bo nie zdzierżę