Tadeusz piękna kariera. Zawsze takie przeżycia wspomina się wspaniale. To były czasy Twojej młodości i to zawsze teraz wspomina się najpiękniej.

No no Tadeusz, super sprawa, Tak mnie ciekawi (od kilku lat noszę się z zamiarem zrobienia kursu szybowcowego) czy są różnice w lataniu różnymi szybowcami itp.

Może Tadeusz opisałbyś (po kolei) każdy szybowiec wraz z wrażeniami z lotów może jakieś fotki z tymi szybowcami

O widzisz Marcin zwłaszcza te fotki Twoje jak i kolegów z Tamtych czasów były by bezcenne razem z szybowcami.

Marcinie, radzę Ci jak najszybciej podjąć szkolenie szybowcowe. Ja musiałem zacząć młodo, bo w tych czasach każdy adept sztuki latania był potencjalnym narybkiem do armii. Teraz to niema znaczenia. Zdjęć pamiątkowych mam sporo, ale szybowce można wyświetlić w internecie lub zobaczyć w różnych wydawnictwach lotniczych.
Kazdy szybowieć pilotowany jest identycznie, ale od jego typu i przeznaczenia są różnice pilotażowe. Inaczej (łatwiej ) pilotuje się szybowce szkolne np. Czapla, a inaczej wyczyowe czy akrobacyjne które wymagaja dużej precyzji i większej uwagi. Akrobacyjne takie jak np, Jastrzab nie wybaczał błędów na małej prędkośći. Dwómiejscowego Bociana czy Puchacza przyjemnie sie pilotuje a np Żuraw (Kranich II) na holu był okropnie trudny (oporny) przy wietrze i termice. Wszystkie szybowce wyczynowe są przyjemne w pilotażu ale mają różne właściwości lotne rózne prędkości krążenia, przeskoku itp. Taki np. Zefir o doskonałości 34 nie miał hamulców i aby wyladowac trzeba było wypuścić w odpowiednim momencie spadochronik z ogona albo esować nisko na małej prędkości aby wyłądować. To było bardzo trudnym manewrem. kolega esując Zefirem przepadł i rozbił szybowiec na szczęście ni mu się nie stało. Latałem na wszystkich typach i odmianach szybowców produkowanych w Polsce do 1980 r. Wszystkie odmiany Much, Jaskółek Bocianów, Fok a równiez na czechosłowackich : Sohaj, TV16 Orlik i Luniak(akrobacyjny) i NRD- owskim Libella. Jeśli chodzi o samoloty to najbardziej dumny jestem, że szkoliłem się na CSS 13 i mam na nim duży nalot. Holowałem min.szybowce, wyrzucałem skoczków. Latałem też na historycznym Piper Cub. A tak ogólnie, aby wylaszować się na inny typ szybowca należło zapoznać się szczegółowo z instrukcją pilotażu i jego eksploatacją, wykonać kilka lotów zapoznawczych i dopiero można było latać na nim na całość

Strasznie przyjemnie czyta się takie wspomnienia. Naprawdę pozazdrościć.
Tadeusz jeśli masz wenę i chciałbyś się jeszcze podzielić swoimi wspomnieniami to dawaj śmiało, bo słuchaczy e.. tfu czytaczy jest to multum.

"aby wylaszować się na inny typ szybowca należło zapoznać się szczegółowo z instrukcją pilotażu i jego eksploatacją, wykonać kilka lotów zapoznawczych"
Tadeusz, chyba zapomniałeś że trzeba było zaliczyć egzamin ze znajomości typu w "technice":):):)

Tadeusz, piekna historia, mowisz ze masz sporo zdjec. Moze jakies skany i wrzuc na forum?

Tadeusz co innego pooglądać w książce a co innego oglądać zdjęcia człowieka, który jest na tych zdjęciach i zna historię każdego z nich. Nie wiem ale dla mnie to ogromna różnica.

To oczywiste. Nawet dokonywano wpisu do książki lotów, ze znajomości eksploatacji. Później nie wymagano tego. Po dłuższej przerwie w lotach obowiązkowo zaliczało się KTP (kontrola techniki pilotażu) z instruktorem. Szkoda , ze od kierowców tego się nie wymaga .

KTP i KWT to zawsze wiosną A egzaminy z wpisem do książki to jeszcze obowiazywały w 89 sam je wpisywałem

Zgadza się KTP i KWT wpisywało sie, a to dlatego aby w razie jakiegoś zdarzenia, albo wypadku "władza" miała spokój. Do laszowania niekoniecznie wymagano potwierdzonej znajomości szybowca. Ja często byłem laszowany w niespodziewany sposób. W trakcie pobytu na lotnisku SZEF zapytał..." latałeś na tym szybowcu?" ...Jeszcze nie." No to wsiadaj i leć". No, ale byłem już doświadczonym pilotem więc musiałem sobie poradzic. W locie sam oceniałem właściwosci maszyny i było OK. Zresztą zmieniając samochód czy rower sytuacja jest podobna. Z samolotami sprawa jest powazniejsza z powodów oczywistych ( napęd, skomplikowana awionika itp).

Tadeusz, właśnie przeczytałem Twojego posta i z kierowcami to zgadzam się w zupełności bo na pewno sporej rzeszy "driver-ów" przydało by się coś takiego. Nie żebym się mądrzył ale z 20 letniej praktyki to widzę że najbardziej nieodpowiedzialni są do 5 lat od uzyskania uprawnień i oczywiście prowadzenia ciężarówki. Powyżej tego limitu przeważnie emocje mijają ale nigdy nie wiadomo na kogo trafisz bo temperament jaki ktoś ma to już odrębna sprawa. Jednak co do lotów nie wypowiadam się bo pozostają tylko w sferze marzeń

Właśnie skończyłem przegląd moich zdjęc. Makabra Wtększość to czarno- białe, wykonane w kiepski sposób, a kolorowe ( ORWO) wypłowiały i są w jednym sr......atym kolorze Nie do pokazania. Trochę zdjęć man na slajdach i chcę je przenieść na płytkę. Nie mam już rzutnika.Może uda mi się jakieś pokazać na forum

Niektóre skanery mają specjalne "dostawki" aby móc skanować slajdy i przenosić na wersję elektroniczną.

Niestety jeszcze nie jestem wyposażony w taki sprzęt. Może poproszę o pomoc wnuka.

Warto i to jak najszybciej papier czy klisza starzeją się i niszczeją
a to bez wątpienia cenne pamiątki
na pewno w pobliżu znajdzie się ktoś ze skanerem i chęcią pomocy

Podziwiam i pozdrawiam
pełen uznania Piotr

Moje zdjęcia z tamtego okresu są obecnie w takim samym stanie.
Z lotniczych nie mam nic. Bardzo późno zacząłem robić zdjęcia jeszcze takim przedwojennym fajnym aparatem mieszkowym. Po Mamie. W młodości nie interferowało mnie fotografowanie więc nie kupowałem nowszych. Nie widzę go w domu po ostatniej przeprowadzce. Widocznie pracownicy firmy przewozowej znali się na aparatach.
Tadeusz. Masz co wspominać.
EDIT: starszego syna też wyszkoliłem na Szybownika. Nie osobiście oczywiście, ale w AW.na Bemowie gdy chodził do średniej szkoły. Nie wiem czy jeszcze się lata na Bemowie?
Czy wnuki zostaną Lotnikami i Modelarzami jeszcze nie wiem, ale mam plany.
Syn Grzegorz z Wnukiem Stefkiem już raz na lotnisku Urszulin byli.

Tadeusz tak jak Piotr mówi i filmy i zdjęcia się starzeją. Warto to zdigitalizować choćby po to żeby wnuki miały piękną pamiątkę.

Kiedyś znalazłem przypadkiem film na You Tube, nie było jeszcze elektrowni i zbiornika na górze tylko piękna połać terenu. Kiedyś zarzuciłem to na pfm-a a dziś także tu bo bardzo podoba mi się taki film.http://www.youtube.com/watch?v=Kt6q86pnSFU Dziś z tamtych lat jest tylko budynek meteo.

To jeszcze czasy przed Foką i Zefirem. Moje czasy.
Ten holujący Pociak.
Cudowne drewniane szybowce. Po Zefirach skończyła się Epoka drewna.

Film chociaż słabej jakości bardzo mnie wzruszył. Myślę, że to druga połowa lat 50 tych. Rozpoznałem Szefa Adama Dziurzyńskiego i znajomą wydaje się ta dziewczyna, ale nie mogę sobie przypomnieć jej imienia i nazwiska. Latałem na Żarze jeszcze w takiej scenerii. Zaliczyłem tam też lot na fali trwający około 5 godzin. To były piękne chwile. Warto wspomnieć, że na Żarze pilot Stanisław Wielgus w roku 1948 na Komarze wykonał lot 34 h 14 min. który zapisał się chyba na trwale jako rekord Polski. Już takich rekordów nie rejestruje sie. Miał na wyposażeniu tabliczkę czekolady, paczuszkę sucharków i termos z herbatą i jak on to pomieścił, bo w Komarze była ciasnota. Śmiano się, że aby wejść do kabiny trzeba było użyć łyżki do butów Jak On to wytrzymał W filmie rospoznałem Muchę 100, Bociana, Czaplę, Jstrzębia.no i oczywiście Pociaka.

Ps. O zdięciach pomyślę i z czasem pokażę.

Myślę, że i ten filmik warto obejrzeć i posłuchać:

Ale film wstawiłeś Robert. Oglądnąłem z zapartym tchem.
Co za historie. Takich opowiadań mogę słuchać godzinami. Żywy człowiek opowiada swoje przeżycia, swoje życie - coś wspaniałego.

Tadeusz Góra...Wspaniały człowiek i pilot wszechstronny...legenda lotnictwa
Dumny jestem, że miałem zaszczyt Go poznać. Poraz pierwszy na Szybowcowych Mistrzostwach Polski w 1955r. w Lisich Kątach. On Wielki a ja młodziutki żółtodziób ścigaliśmy się na trasach. To było wspaniałe doświadczenie. Tadeusza, jeszcze kilkakrotnie spotykałem w Lisich K. i w Lesznie. Pięknie zrobiony Film

Bez zbędnych (moich) słów...

Pięknie zrobiony, wzruszający film o Bohaterze

Oba te filmy od dawna mam w swoim komputerze i od czasu do czasu wracam do nich.
Jak różne losy dwóch wspaniałych pilotów !
Myślę, że takich filmów trzeba więcej i może jakaś wytwórnia o tym pomyśli.
Jest jeszcze trochę naszych pilotów rozsianych po niebie Świata. Obecnie dużo łatwiej do Nich dotrzeć. Nie straćmy tej szansy.

Wracając. do wątku o dawmym lataniu, przypomniałem sobie o pomysłach rozwiązywania sterowania modeli szybowców. Mój nieco starszy kolega Jerzy Śmielkiewicz (pilot szybowcowy, instruktor i wybitny konstruktor szybowców) wymyślił sterowanie przerobionym wariometrem. Po wyholowaniu szybowca za pomocą długiej linki,( bo gum jeszcze nie wymyślono) na odpowiednią wysokość. Model leciał prosto ale gdy napotkał noszenie wariometr reagował na ster kierunku i model zaczynał krążyć. Hak howniczy był ruchomy i w trakcie wynoszenia modelu na pułap w jakiś niewiadomy mi sposób blokował wariomert. Ta metoda była stosowana przez nielicznych modelarzy, ale nie była zbyt skuteczna , bo model mógł "uciec" gdy leciał prosto. Inna metodą było sprzężenie haka holowniczego ze sterem kierunku. Hak wychylony w trakcie startu do przodu utrzymywał ster w neutrum, a po wyczepieniu sprężynka odciągała hak do tyłu powodując niewielkie wychylenie steru, dzieki czemu model stale krażył az do lądowania. Jednym z szeroko stosowanych pomysłów szybkiego sprowadzenia modelu na ziemie, było nagłe wychylenie statecznika poziomego do dużego ujemnego kąta natarcia, co powodowało, że model gwałtownie opadał jak spadochron na ziemie. Sosowano do tego lont króry tlił się na okreśkony czas lub wyłącznik czasowy np. z aparatów fotograficznych\
Takie to były czasy

Jeszcze prostszą metodą było trwałe ustawienie modelu do skręcania i umieszczenie haka z boku kadłuba, choć była to mniej skuteczna metoda, niż wychylanie steru kierunku przy wyczepianiu holu. Obie metody stosowałem w moich modelach.
Do ograniczania czasu lotu były też dostępne np. w CSH fabryczne mechanizmy zegarowe, ale nie było mnie na nie stać, więc pozostawały mi jedynie determalizatory lontowe.
Ciekawym rozwiązaniem były haki dynamiczne, pozwalające uzyskać dodatkowe metry wysokości podczas wyczepiania modelu.

Jak widac pomysłów nie brakowało, jakoś musiało sie radzic, Takie były ciekawe czasy teraz technika jest nieporównywalna, a co będzie w przyszłości

Znalazłem w internecie dość fajną stronkę z filmami a zwłaszcza tych wspaniałych ''STAROCI''.

Pomyśleć jaka była propaganda okresu PRL -dość ciekawa bajeczka dla dzieci.

http://www.flyingtv.pl/film,lotnictwo59 ... t-104.html


Jest kila filmów z modelarstwa warte obejrzenia i nie tylko.

Ta metoda stosowana jest do dziś w modelach A1. Jednak to jest dużo prostsze niż opisujesz, bo nie ma żadnej mechanizacji haka (nie wychyla się). Jest to normalny stały haczyk wykonany z drutu na który po zaczepieniu holu zakładało się oczko z żyłką pociągającą ster kierunku do neutrum. Przy wyczepieniu hol wyczepiał owe oczko a ściągająca gumka przy kierunku ustawiała wychylenie. Model zaczyna krążyć.
Ostatnio będąc w Polsce wybrałem się z żonką rekreacyjnie na spacer na lotnisko w Pruszczu Gdańskim. A, że nie miałem nic RC do latania wziąłem swoją starą A1 (Sokół) z czasów sprzed Anglii (6 lat - to wcale nie tak dawno). Sokół został wyholowany po jednej stronie lotniska z linki 50 m. Krążąc przeleciał całą długość lotniska i wylądował na dachu hangaru.
Spacer się udał .

Przeglądając tą stronę w ''Lotniczym Przeglądzie Lotniczym 12/61'' na samym początku znalazłem dość ciekawy fragment o modelarstwie.Może ktoś pamięta tych kolegów.

http://www.flyingtv.pl/film,lotnictwo77 ... t-426.html

Witam
He he he..... od 1.34 na podium 3 miejsce Jurek Kosiński z Warszawy.

Film który wzbudził miłe wspomnienia z młodości. Rozpoznałem wiele znajomych szybowników. Szkoda tylko,że jakość taka kiepska.

Po przeczytaniu Waszych wspomnień - łezka się w oku pojawiła. To były cudowne lata...

Pozdrawiam serdecznie
Adam

Namawiano mnie na jakieś fotki z dawnych lat. Otóż jak pisałem sa one bardzo nedzne. Nie ja robiłem te zdjęcia, a na dodatrek są to kopie z oryginałów. A oto i one:

Będę w tym tygodniu u syna.
Może wyciągnę od niego moje stare zdjęcia i jakoś to skopiuję.
Masz Tadeusz co wspominać.
Latasz jeszcze?

Niestety już nie. Nie to zdrowie i nie ta kasa. Ale uprawiam RC i coraz lepiej mi to wychodzi.
Może jeszcze znajde jakies możliwe fotki.

Jeśli o Pana Tadeusza Górę chodzi, to polecam książkę: "Medalowe wzloty" Tadeusza Chwałczyka . Sporo zdjęć i historia całego życia Tadeusza Góry. Jeśli ktoś z "miejscowych" będzie chciał pożyczyć, to posiadam jedną sztukę. Troche przerwy w modelarstwie miałem, własnie ze względu na próby uniesienia samego siebie, a już nie tylko modelu . Podstawówkę robiłem w Bezmiechowej, dlatego troche historii i ciekawych ludzi miałem okazje poznać, a o wielu usłyszeć. Niestety późnej matura, teraz do pracy w tygodniu, weekendami do szkoły i nie ma czasu na latanie .
Dlatego też teraz wrociłem do modelarstwa - nabyty nowy nadajnik i dwa modele, także będzie sie z czym pokazać w Goczałkowicach .