Ja tylko informuję, że gdy w lato słoneczko przygrzeje, to model może stracić geometrię... Ale skoro to prototypowanie, to spoko luuuuuz

Już pamiętamy, kilka razy wspominales.

Wysłane z mojego GT-S7560 przy użyciu Tapatalka

Ja wydrukowałem sobie z PLA mocowanie do kamery do samochodu, no i potwierdzam, w lato mocowanie się istotnie rozluzowało

Ale w lecie w aucie temperatura może osiągnąć spokojnie z 70 stopni.

Statecznik pionowy pierwsze podejścia do wyglądu, mocowania itd Brak jeszcze steru kierunku. Kratownica z 2mm + pokrycie 0,5mm z obu stron.

Może niepotrzebnie kraczę, ale moim zdaniem (na intuicję) będzie to za ciężkie (w końcu wszystko razem), no i chyba nie o to chodzi w modelach z drukarek 3D. Taka konstrukcja (solidna kratownica) miała sens kiedyś, gdy pokryciem był cienki, delikatny (niesamonośny) papier, folia. Wydruk 3D to konstrukcja skorupowa (sama w sobie już mocna), klejona generalnie na obrzeżach - wystarczą tylko wewnętrzne, delikatne wzmocnienia sztywności każdej z powierzchni (a'la plaster miodu) i stykające się nawet tylko punktowo z drugą połówką dla wzmocnienia i ustabilizowania naprężeń całości. Wtedy będzie lekko i mocno. Mając drukarkę trzeba popuścić wodze fantazji i podejść zupełnie inaczej do projektu niż się to robiło dotychczas. Popatrz na skrzydło w tym modelu z drukarki 3D:



... i tutaj:



... jak widać w modelach z drukarek 3D w skrzydle nie ma klasycznych żeberek i dźwigarów. W klasycznej konstrukcji trudno byłoby zrobić coś takiego, ale dla drukarki 3D to nie problem (pod warunkiem, że damy radę to zaprojektować ). Na fotkach widać, że połączono funkcję jednego z drugim, tworząc coś w rodzaju filigranowych: "żeberkodźwigarów" - całościowo (łącznie ze skorupą skrzydła) taka konstrukcja jest na pewno lekka i mocna. Zwróć uwagę jakie wąskie i solidnie wyażurowane są te wewnętrzne elementy, bo to tylko wzmocnienie skorupy całego skrzydła, a nie samonośna konstrukcja szkieletu (już nie potrzeba solidnych wręg, kratownic, dźwigarów, żeberek itd. dla modeli z drukaek 3D). Jeszcze raz powtórzę za kolegą baxterem, że przy projektowaniu latającego modelu z drukarki 3D - konieczne jest przestawienie toku rozumowania. Najlepiej zapomnieć o starych planach, a mieć na uwadze tylko sylwetkę modelu/samolotu! Dobra, koniec ględzenia i już się tylko przyglądam.

Popatrz jeszcze dla inspiracji na model P-38 z drukarki 3D:


(fotkę można dwa razy powiększyć dla zobaczenia szczegółów)

Wydaje mi się, że to jedyna i słuszna droga dla modeli 3D i nie ma co wyważać już otwartych drzwi.

Film nr 9 z budowy P-38 (filmików z budowy P-38 jest na YT więcej)
Film z lotu P-38 3D
(materiały stosunkowo świeże z października zeszłego roku)

PS Zaznaczę, że moje mędzenie ma sens tylko wtedy, jeśli ma to być faktycznie latający model Wicherka z drukarki 3D (z tego co dotychczas zrozumiałem, o taki chyba chodzi?), a nie konstrukcja hybrydowa.

No widzisz, bo to jest tak, że albo coś bierzemy "na wiarę" i wtedy można do 3 w nocy rozmawiać o różnicach w tej wierze, oczywiście zawsze lepiej z jakimś "olejem" na tryby rozmowy, albo podajemy mierzalne róźnice. Różnica w stateczniku zbudowanym jak pokazałem a takim przy zastosowaniu plastra miodu to 1,7 grama (wypełnienie 10%). Natomiast wygląd zmienia się z ładnego na koszmarny.

I powtórzę założenia:
- tak model ma latać
- tak będzie drukowany w całości, oprócz silnika (bez względu na wątek Artura), regulatora, odbiornika, akumulatora i śmigła
- nie zdecydowałem jeszcze czy kółka również będą drukowane
- jest rysowany w DS Mechanical co oznacza, że takie wdzięczne esy floresy jak w poprzednim poście nie są możliwe do wykonania.

No dobra, wszystko jasne, skapitulowałem. Będę śledził z zainteresowaniem dalsze postępy i mam nadzieję, że nie polegniesz tak łatwo (z różnych względów) i zaprezentujesz w końcu latający model Wicherka z drukarki 3D (w razie czego, i nie tylko ja zapewne, będziemy kopać w d... ). 45 lat temu mały Wicherek był moim pierwszym modelem na uwięzi z samozapłonową NRD-wską Jenką 2.5ccm, więc temat jest dla mnie wyjątkowo sentymentalny!



Nie znam się na sędziowaniu (modelarstwem zajmuję się tylko amatorsko - nigdy nie należałem do żadnego klubu/modelarni i na dodatek miałem prawie 40-to letnią przerwę w hobby), ale nie bardzo rozumiem co ma piernik do wiatraka. Czy Wicherek nie może wyglądać jak Wicherek, a być wykonany wg. najnowszych technologii i wiodących trendów w druku latających modeli 3D? Może najwyższa pora na zmiany w regulaminach, czy dodanie nowych kategorii z duchem zmieniających się czasów. Przeta mamy chyba już 21 wiek.

Nie.
Vide Zlot "Wicherków" Wilcze Laski.

OK: Im mniej odbiega od oryginału zaprojektowanego i zbudowanego przez inż. Schier'a, tym wyżej oceniany.

Prace koncepcyjne trwają, zawias - czyli coś możliwego tylko dla drukarek 3d. Drukowane na 1 raz bez składania/sklejania.

I co najważniejsze to działa!

I jakiś tam sposób na połączenie połówek statecznika poziomego, taka wsuwka:

Szalejesz chłopaku. I jak Cię doścignąć?

Hubert zmień nazwę tematu na: Wicherek 5 z drukarki 3D

Ćwierkają wróbelki od samego rana,
Admin dział założy ,
to będzie i zmiana.

Z repertuaru kabaretu OT.TO

Cenię OT.TO, ale nie było ich jeszcze na świecie kiedy w przedszkolu śpiewałem o tych ćwierkających wróbelkach

To ostateczny wygląd statecznika pionowego razem ze sterem kierunku, drukowane na 1 raz - razem z wbudowanymi zawiasami, a co. Czas druku to troszeczkę powyżej 1 godziny.

Domyślam się, że chcesz aby jak najbardziej przypominał oryginalnego Wicherka, ale czy to dobra droga do lekkiego, latającego modelu z drukarki 3D, bo nie chcesz chyba robić gniota do postawienia na półkę, czy przyciężkawego nie do opanowania w powietrzu? Mam wątpliwości i będę jednak upierdliwy. Po co te rozpórki takie grube. Przy konstrukcji skorupowej i ze względu na płaski statecznik, przynajmniej te wewnętrzne mogłyby być o połowę cieńsze, tak na moją intuicję.

PS Ale ci się upierdliwiec trafił.

Pewno są puste w środku . Fajna robota, ale czasowo to chyba wyjdzie jakby zrobił oryginalny "drzewianny"

Czasowo, gdybym usiadł porządnie bez odrywania się to pewnie 1 dzień rysowania, a potem to już tylko druk. Z drukiem jest tak, że samo się robi a w tym czasie można robić coś innego.
Potem złożenie do kupy też dość szybkie więc zdecydowanie szybciej niż przewidywane książkowe 12 dni

Podwozie to trochę ponad 2,5 metra filamentu.


Być może dostanie jakiś ażur na środku żeby zrzucić trochę wagi

Tak wygląda skrzydło w czasie dziurawienia, dość pracochłonna metoda i wiem, że nie wygląda jak skrzydło na razie

Dziurkacz...

Pewnie ręce bolą od "dziurdziowania" takiej ilości otworków

Kornika wytresował

Hallo puk puk
Dzieje się tam co?
Osa zaraz będzie robił oblot

Tak dzieje się, powstał kolejny manual do ER9X viewtopic.php?f=61&t=8101

Model nie umarł - rysuje się Zrobiłem wiele wersji skrzydła usiłując utrzymać wytrzymałość, niewielką wagę no i jeszcze mieć możliwość poskładania skrzydła do kupy z kawałków na jakie je muszę podzielić nie mając drukarki olbrzyma.
Aktualny zwycięzca:

Każda płaszczyzna ma tylko 0,5mm chciałem je zrobić jeszcze cieńsze ale Slic3r nie chciał współpracować przy 0,25mm.
Trzy widoczne "rurki" mają średnicę wewnętrzną 3mm.

Slicer nie wspolpracuje gdy grubosc scianki jest mniejsza od grubosci dyszy. Jak ustawisz dysze 0.4 to minimalna grubosc to 0.4mm.

Dodam jeszcze z moich prob ze Slicer bardzo paskudnie lubi traktowac takie struktury i np bedzie robil male obwodki oddzielnie zamiast przeleciec dookola profil a potem polozyc wewnetrzna strukture. Efekt jest taki ze na zewnetrznej powierzchni masz laczenia. Ja znalazlem na to taki sposob: zewnetrzne skrzydlo jest jednym STL a wewnetrzna struktura drugim. Na stole Slicera jak ustawie sobie elementy to robie split body i slicer rozlacza mi STL'e. I wtedy oddzielnie drukuje zewnetrznego shella a oddzielnie wzmocnienia.

Tak wyglądają dwa 15to centymetrowe kawałki skrzydła. Mimo cienkich ścianek (0,5 mm) całość jest cholernie sztywna. Żeby mieć całe skrzydła potrzebuję jeszcze dwa podobne kawałki plus dwa mniejsze bo 10cio centymetrowe. Warto było czekać te 16 godzin...

Macałem dzisiaj na lotnisku Karasia Osy.
Też bardzo sztywny i trochę ciężki.

Te 2 elementy to 62 gramy czyli całe skrzydło powinno się zamknąć w 163 gramach.

Końcówki skrzydeł wylądowały na biurku.

Właściwie mam ich więcej bo z nieznanych powodów ustawiłem wypełnienie na 60% zamiast 5% i wyszła cegiełka (po prawej)

A nie dalo rady wydrukowac z zerowm lub max 2% wypelnieniem? tutaj kazdy gram sie liczy.

Połówka skrzydła gotowa. Pozostaje wyczyścić wszystko co brzydkiego pozostało, no i skleić to do kupy.


Drugiej połówce brakuje jeszcze tylko 1 kawałka czyli około 6 godzin druku


Mniejsze kawałki drukuje się zdecydowanie prościej. Nie zawsze jest czas żeby uruchomić drukarkę na 6 godzin czy więcej a jakoś nie lubię gdy coś pracuje bez nadzoru. Myślę, że pierwszy test lotny odbędą same skrzydła w Cessnie akurat podobnych rozmiarów. Zobaczymy.

Odpowiadając na wcześniejsze pytanie o zerowe wypełnienie - nie dałoby się bo to wynika z kształtu - trzeba by drukować w powietrzu bez podpórki.

Tez doszedłem do tego, że mniejsze kawałki. Moje skrzydełko w Karasiu to 16 części.

"Adapter" do Cessny. Dzięki niemu będzie można przyczepić skrzydła do tego właśnie modelu. Już jest wydrukowany, a że jakoś tak czasu było więcej to i kolejna część skrzydła też się doczekała druku.

Hubert a gdzie kadłub?
Zawsze chciałem mieć wicherka ale nigdy nie chciało mi się dłubać ;P

Wysłane z mojego HUAWEI VNS-L21 przy użyciu Tapatalka

Kadłub jest wciąż na desce kreślarskiej i jeszcze mu sporo kresek brakuje

Że mi się tak przypomniało ?

Czekałem na sezon grzewczy żeby PLA było suchsze

Trzeba było z peta drukować