Konwencja chicagowska (aneks 14) o międzynarodowym lotnictwie cywilnym określa to w następujący sposób:
"Nachylenie oblicza się poprzez podzielenie różnicy pomiędzy maksymalną a minimalną elewacją wzdłuż osi drogi startowej przez długość tej drogi startowej.
Nie powinno ono przekraczać:
1% dla lotnisk z kodem 3 i 4
2% dla lotnisk z kodem 1 i 2.
Żaden odcinek drogi startowej nie powinien przekraczać:
1,25% dla kodu 4, z wyjątkiem pierwszej i ostatniej ćwiartki długości pasa gdzie nachylenie nie powinno przekraczać 0,8%
1,5% dla kodu 3, z wyjątkiem pierwszej i ostatniej ćwiartki długości pasa wyposażonego w system ILS cat. II i III, nachylenie nie powinno przekraczać 0,8%
2% dla kodu 1 i 2;
W przypadku gdy nie można ominąć zmian nachylenia, zmiana pomiędzy kolejnymi wzniesieniami nie powinna przekraczać:
1,5% dla kodu 3 i 4
2% dla kodu 1 i 2;
Przejście z jednej krzywizny do drugiej powinno być kompensowane przez zakrzywienie o wartościach nie przekraczających:
0,1% na 30m (minimalny promień krzywizny 30 000m) dla kodu 4
0,2% na 30m (minimalny promień krzywizny 15 000m) dla kodu 3
0,4% na 30m (minimalny promień krzywizny 7 500m) dla kodu 1 i 2. "
(Referencyjna długość startu (1,2,3,4) określa potrzebną długość pasa na start samolotu z maksymalną masą startową, na poziomie morza, w atmosferze wzorcowej, przy zerowym wietrze i pochyleniu. Przyjmuje się dla największego samolotu który może latać na danym lotnisku. Do tego dochodzą jeszcze kody literowe ale to nie jest w tej chwili ważne.)
<800m -
1800m-1199m -
21200m-1799m -
3>1800m -
4Czyli im większy i cięższy samolot może z niego wystartować tym kod jest wyższy - np. lotnisko Chopina ma 4, Radom-Sadków 3 itd.
Zainteresowanych odsyłam do źródła
http://www.icao.int/safety/implementati ... 20stds.pdf