Witam wszystkich budujących małe i duże latające maszyny!Mam na imię Marek a Markonim mianował mnie brat z racji umiejętności i osiągnięć zawodowych radiotechnika i elektronika.Kiedyś byłem niezłym fachmanem,pracowało się chyba nawet więcej w domowym warsztaciku niż w zakładzie.Dzisiaj jestem już tylko emerytem który pragnie nadrobić czas w ulubionej dziedzinie jaką jest lotnictwo i modelarstwo lotnicze.Samoloty kocham od dziecka,zawsze przez lata miałem je nad głową na moim Grochowie.Przez lata lubiłem obserwować je z nasypu oddzielającego lotnisko Aeroklubu Warszawskiego od działek i mikrej zabudowy przy Grenadierów do Waszyngtona.Pamiętam jak kiedyś zwrócił naszą uwagę nisko lecący nad Waszyngtona szybowiec.Jak stadko wróbli pognaliśmy,my dzieciarnia z Podskarbińskiej w stronę Waszyngtona a za nią na łączce, tam gdzie dzisiaj ulica Kinowa ,podparty skrzydlem o trawę najprawdziwszy szybowiec,wtedy już wiedziałem ,to był ;Komar:Po jakimś czasie nadleciał dwupłatowy CSS13 czyli Po2, wtedy nazywany przez nas Parkotką.Ku naszej uciesze zgrabnie wylądował obok szybowca ,mechanik podczepił linkę i zespół pięknie wystartował w stronę lotniska. Minęły lata intensywnej pracy zawodowej,ale sentyment do lotnictwa towarzyszył mi zawsze.Rosła bibloteka lotnicza i wiedza choć do lotnictwa się nie dostałem.To była radość kiedy po wojsku w Aeroklubie Warszawskim zaczął pracować kumpel z podwórka jako mechanik lotniczy.Odwiedzałem go w pracy, trochę pomagałem czy też przesiadywałem w hangarze w kabinach.Wtedy to w 1966 roku odbyłem pierwszy lot z szefem wyszkolenia na samolocie albo PZL Gawron albo Jak12M.Wtedy też stwierdziłem ,że ze swoim zdrowiem do lotnictwa zawodowego się nie nadaję.Pozostało żywe zainteresowanie lotnictwem przy czym preferuje piękno lotu spokojnego w czysto wykonanych manewrach, wyżej niż widowiskową akrobację lotniczą która mnie niepokoi zbytnią brawurą.Przeżywam silnie każdą lotniczą katastrofę.Modele latające budowałem od dziecka ale w modelarstwie tak jak dużym lotnictwie nie da się czegoś osiągnąć dorywczo.Po wielu rozczarowaniach,nieudanych próbach, w końcu zdecydowałem ,że będę budował modele nieduże by nie nadużywać wyrozumiałości mojej cierpliwej Żony.Ponieważ lot małych modeli zawsze mnie martwił tym że mało przypominał lot samolotów czy szybowców z racji nieproporcjonie duzej prędkości i zbyt stromego lotu ślizgowego,postanowiłem że będę się starał wykorzystując wszelkie zalecenia aerodynamiki by moje modele latały realistycznie.Odejście od pracy zawodowej bywa przeżyciem dramatycznym,postęp technologiczny i olbrzymia ilość wszystkiego, ograniczyly sens domowego majsterkowania w wielu dziedzinach.Na szczęście w naszej lotniczej dziedzinie mamy wciąż nieograniczone horyzonty.Pozdrawiam! Marek

Serdecznie witamy

Witaj Marku na forum
Twój przypadek potwierdza tylko, że ta zakaźna choroba , którą zaraziłeś się w dzieciństwie jest nieuleczalna.
Może da się wytłumaczyć Żonie, że większe modele latają lepiej

Witaj na forum!

Dzień dobry.

Witam. Fajnie, że do nas dołączyłeś

Witaj na forum

Koledzy,dziękuję za wyrozumiałość.Chyba się już zainstalowałem na tym forum.Pozdrawiam wszystkich

Jasnowidz jakiś czy prorok

Witam mistrza wagi super lekkiej.
W latach 60 bylem bardzo czynny w A.W.na Goclawiu,z pewnoscia musielismy sie tam poznac w tych latach.
Witam i pozdrawiam Wladek.

Też serdecznie witam Ciebie Marku Jednocześnie dziękuję za wyczerpującą odpowiedź na moje pytanie

witam

Witam i ja