Ja nie musiałem się tak bawić, lecz ta zabawa kiedyś i tak do mnie przyszła
Pewnego razu montując jakiś prosty układzik na płytce stykowej podłączyłem zasilanie do układu i jakie było moje zdziwienie kiedy kondensator wybuchł, osoby znające się trochę na elektronice będą wiedziały co zrobiłem źle

Moim skromnym zdaniem coś nie doceniacie tej młodzieży mimo, że mam 17lat a komputer miałem gdzieś w wieku 10 lat
To kiedy byłem mały robiłem wiele ciekawych rzeczy typu bączki, zabawa z saletrą i nawet mocniejszymi rzeczami.
Z domu znikało się na kilka godzin i włóczyło po mieście zwiedzając okoliczne daszki i rożnego typu drzewa.
W późniejszym okresie dzięki wychowawcy w szkole zająłem się modelarstwem na początku były proste latawcze potem jakieś modele z kartonu i plastiku. Dodam jeszcze,że nie czuje żeby w jakiś sposób moje dzieciństwo było wybrakowane i puste spędzone tylko przed komputerem jak twierdzą starsi ludzie...

Oj tam, oj tam. Chodzi o skalę zjawiska i statystykę. Gdy nie było innych opcji, wszyscy do zabawy używali wyobraźni + patyków i takich tam prostych rzeczy. Teraz gdy jest aż za dużo opcji takie zachowanie jest rzadkością - tym się to właśnie różni.

Jakoś nie widziałem od dobrych 20 lat żeby dzieciaki urządzały wyścig płynących zapałek w strumyczku po roztapiającym się śniegu czy innej rzeczce, a kiedyś takie olimpiady odbywały się na każdym kroku. O to chodzi, o skalę

Nikt nie mówi, że to źle. To inaczej i nad tym "inaczej" się zastanawiamy - z łezką w oku, to fakt.

Z tą szklaną fifką - dokładnie, chodziło mi o strzelanie ..
Ale jak dla mnie najwięcej wspomnień dotyczy kapsli i wyścigów . Zdobycie dobrego, prostego kapsla to już był cel sam w sobie, a później chodziło się z przetartymi kieszeniami w których trzymało się swoje skarby, wystarczył patyk do narysowania toru - i już była zabawa na kilka kwadransów

duzy elektrolit i prad przemienny to jest to. POtem tylko sprzatania sporo
Z innnej beczki. Ostatnio mialem nieklamana przyjemnosc zagrac w dolek. Oczywiscie na kase. Alez to byla mila zabawa. NAwet Ci z ktorymi gralem zdziwieni byli ze to nie komputer a i frajda tez z zabawy jest

Fajny temat.
I nie powiem, że mnie zainspirował do połączenia wspomnień z przeszłości z teraźniejszością i modelami.
Owoż w przeszłości bardzo zaszłej często budowałem "jajowe bomby", brało sie jajko, najlepiej już takowe, co to mu okres przydatności przeszedł i wydaje ciekawy zapach.
Od strony tej bardziej tępej naklejało sie plastelinę. W ową plastelinę wklejało sie "korek z odpustu, albo i dwa", znaczy się taki korek do pistoletu korkowca.
Zapalnik z gwoździa, też w tej plastelinie, od drugiej strony naklejało się "stabilizatory" zazwyczaj wycięte z tylnej okładki bloku technicznego.
I takową bombą z balkonu w środek kolejki co to za cukrem stała.
Efekt ? Czasami zasięg wybuchu jaja to było kilkanaście metrów. Wszyscy wokól upaćkani tym jajem i ten smród.

Właśnie myślę sobie nad wypuszczaniem takowej bomby z modelu.

A inną moją ulubioną zabawą było... strzelanie z procy korkami w ołtarz w trakcie rekolekcji oczywiście z balkonu zza organów ( organ ? )
Wszystkie skupione w modelitwie a tu SRU

Ech to byli czasy, to se ne wrati pane Hawranku.

Tomek ! uśmiałem się do łez
ja podobnie działałem z korkami oczywiście tymi od "korkowca"
Poniewaz stróż scigał nas o to strzelanie to wymyśliliśmy coś podobnego oczywiscie bez jaj ,i te bomby spadały obok stróza a on nie wiedział skad to leci

O śmierdzących bombach czytam po raz pierwszy, ale skoro temat zszadł na "żarty inaczej" odważe się opisać jeszcze jedną zabawę, tyle że z późniejszych lat..
Dzwoniło się pod dowolny numer, i prosiło Piotra - gdy podchodził do telefonu odkładaliśmy słuchawkę i dzwoniliśmy pod inny numer (chodziło o to, aby usłyszeć "pomyłka, żaden Piotr tu nie mieszka"). Po jakimś czasie dzwoniła inna osoba n.p. z prośbę by coś przekazać Piotrowi (oczywiście - znów grzeczna informacja że "Piotr tu nie mieszka"). Jednak po kilku dniach osoba odbierająca była już dość poirytowana ciągłymi pytaniami, i dawała upust swoim emocjom odpowiadając mniej grzecznie, ale za to o wiele głośniej - był to znak, że gość jest odpowiednio urobiony, i czas na finał. Finał zaś był taki, że jeden z nas dzwonił i mówił "Dzień dobry, tu Piotr - czy były do mnie jakieś telefony lub ktoś mnie szukał?"..
To co było słychać przez następne 5-10 minut ze słuchawki było wprost nie do opisania

Trochę z innej beczki.
Czy pamiętacie oranżadę w proszku, którą jadło się na sucho? Pastę do zębów Bambino, która była jedzeniem dla kosmonautów , oraz pachnące chińskie gumki do ścierania. Znacie kogoś, kto ich nie skosztował

Nawet zapachową plastelinę próbowało się, czy smakuje tak jak pachnie...

srodze się zawiodłem po pierwszym ugryzieniu

Jakzesz moglem o korkach zapomniec !!!!!!
Kiedys takiego obieralem w czasie mszy - ukryty za jakas baba w wielkim futrze ..... niestety cos poszlo nie tak i ten korek jak mi w palcach nie strzelil ......
kilkadziesiat osob na mnie patrzy, a ja udaje, ze nie wiem o co chodzi .......
Baba byla calkiem niepocieszona z faktu, ze jej centralnie na srodku z tylu owe wyjsciowe/koscielne futro osmalilem - pozniej niestety zlikwidowali stoisko odpustowe wiec chodzilismy na frytki - bar byl zaraz naprzeciwko kosciola - powiadam Wam - najlepsze frytki na swiecie tam serwowali

Ja muszę wspomnieć o procy zrobionej z jednego włókna gumki wyciągniętego z gumki do majtek. Owa gumka była rozpięta pomiędzy dwoma palcami. Za naboje służyły sztyfty zrobione z papieru lub wersja hardcorowa z drutu. Kiedyś w szkole celowałem w nogi koleżanki i w momencie wypuszczenia sztyftu nawinęła się nie wiadomo skąd pani. Strzał był tak silny, że aż se kucnęła z bólu. Oczywiście sprawa zakończyła się w gabinecie Dyrektora w obecności rodziców.
W okolicy Wielkanocy (ze względu na pielęgnowanie tradycji Śmigusowo-dyngusowej) w szkole było aż mokro od psikawek jajeczek, lub używaliśmy również strzykawek jednorazowych albo butelek od szamponu.
Tych zabawek było mnóstwo i nadchodziła moda falowo. Jak była moda na jojo, to każdy w szkole musiał jojo posiadać. Była moda na tikitaki (czyli dwie plastikowe kulki na sznurku), lub kostka Rubika. Przypominam sobie, że nauczyciele walczyli z tymi plagami rekwirując owe zabawki.

A co się tyczy śmingusa Dyngusa.
Smoczek od karmienia dziecka (tylko musiał być bez tego dzyndzla-odpowietrzacza).
Zamiast butelki wkładało się plastikowy korek, najczęściej od octu.
Ów korek obwiązywało się najczęściej drutem miedzianym i skręcało się kombinerkami aby dobrze trzymał i nie wypadł.
Z drugiej strony smoczka, gdzie fabrycznie zrobiona była dziurka powiększało się ją do średnicy 1-2mm.
Podkładało się smoczek wyciętą dziurką pod kran aby się wypełnił wodą, następnie wkładało się smoczek w rurkę karanu i dociskało do niej celem uszczelnienia (woda cały czas leciała).
Można było w ten sposób napełnić smoczek wodą do rozmiarów dużego grapefruita +/- 2l.
Zasięg "rażenia" też był większy jak z różnych psikawek, strzykawek czy butelek.
Niestety zmniejszał się wraz z objętością wody.

Ja jeszcze pamiętam benzynę do zapalniczek w takich plastikowych "kondonach"... a tak a'propo prezerwatyw, to one były lepsze, to znaczy pojemniejsze od smoczków ... a powracając do tej benzyny, to niezbędnym dodatkiem były zapałki "sztormowe"...
Wbijało się taką zapałkę w kapsułę z benzyną i chyba nie muszę pisać co było dalej... napalm przy tym, to była zabawka dla małych, grzecznych dzieci
zapałki sztormowe wyglądają tak (dla tych co nie widzieli ):



I jeszcze opóźniony samozapłon, czyli nadmanganian potasu + kilka kropel gliceryny... w aptece miałem embargo na zakup tych produktów