Tak się rozkoszujemy tymi zdjęciami z powietrza.
Nie spędziłeś Marku tych kilometrów w powietrzu na próżno.
Brawo.

Dzięki Władku . W zasadzie latałem od początku na na pakiecie Li-poly 3s 5Ah. Nie zanotowałem ile dokładnie to było lotów, ale jest to do policzenia, bo z każdego lotu mam film z podglądu. Jakiś czas temu przeszedłem na pakiet Li-ion 7,8 Ah i tu już dokładnie liczę ilość lotów. Na tym pakiecie zrobiłem 23 loty.

Ed: Dzięki Stefan . Sorry, ale nie zauważyłem wcześniej Twojego postu .

Cholera piknie jak zwykle, zero emocji i nawet promil dramaturgii nie przebija z obrazków.
Marku z koleżeńskiego obowiązku ostrzegam , jak tak dalej pójdzie to nikt nie będzie już tutaj zaglądał.
Chociaż urwane kółko ogonowe, "wylatająca" kabinka, albo "cuś" ....
Jestem bardzo ciekaw ile wytrzyma piankolot, kiedy stanie się całkowitym "flakiem", albo ilość wzmocnień przekroczy ilość pianki.
Mój jedynak piankowy (Terry'S) miał około 2 lat i w stanie niemal idealnym został sprzedany koledze, dalszych losów nie znam.

Przegląd dopiero przy 150 tysiącach

... i dziesięć lat gwarancji.

No nie nabijajcie się , to nie moja wina, że model nie chce się rozlecieć w powietrzu, drzewa są dosyć daleko, a ja latam nisko i powoli . A mimo to czasami adrenaliny nie brakuje. Wyżej wspomniałem o próbie ucieczki modelu. Właśnie leciałem bardzo nisko i jak zwykle w takiej sytuacji, spodziewałem się urwania linku RC. Przerabiałem to już wielokrotnie. Eleres zawsze wchodził w FS i ustawiał AP do automatycznego powrotu. Model zawracał i zwykle po chwili odzyskiwał sygnał i sterowność. Tym razem było inaczej. Po zaniku sygnału wskoczyło FS, AP przełączył się na powrót do domu, model zaczął zawracać, ale po 2s wszedł w tryb HOLD, po następnej sekundzie w tryb STAB i zaczął lecieć na średnim gazie w siną dal, bo sygnał RC nie wrócił. Wiedziałem, że powinienem z tego wyjść zwiększając moc nadawania eleresa, ale nigdy nie ma pewności co się stanie. Wytrzymałem jednak 20s w oczekiwaniu, że wszystko samo wróci do normy. Nie wróciło więc dałem pełną moc, sygnał wrócił, model odzyskał sterowność i bezpiecznie udało się dolecieć do bazy. Ale emocje były i to spore.
Na szczęście twórcy oprogramowania eleresa zareagowali błyskawicznie i błąd w firmware został usunięty.

I właśnie na tym polega wielkość tego systemu w porównaniu z chińskim chłamem

O fotkach nie piszę, bo to oczywista oczywistość, że są mniamniuśne

Patrzcie panowie, rok jak Marek zaczął zabawę z FPV i jest 3tyś km. Już prawię byłem blisko aby się zrównać w dystansie, ale w tej chwili jest tysiąc do tyłu. Trochę mam problemów z modelem, ale myślę że to są przejściowe kłopoty, tak czy inaczej odpadam z prześciganiem się wynikiem na odometrze

Jurek, nie poddawaj się. Ktoś mnie musi mobilizować .

Z czystej ciekawości zapytam dlaczego nie latasz FPV na max nadawaniu cały czas ? Oszczędność baterii, dbałość o dopuszczalną moc max, jakieś zakłócenia, czy może jeszcze coś innego, co nie przychodzi mi teraz
do głowy ?

Nie ma powodu zaśmiecać eteru bez potrzeby. Baterii raczej nie oszczędzam, ale znacznie dłuższy czas pracy nadajnika jest po prostu wygodny. No i dobrze mieć rezerwę na wszelki wypadek. Gdybym jej nie miał... dopisz sobie sam.
Latając na mniejszej mocy, znacznie łatwiej jest zauważyć pierwsze objawy nawet drobnej niesprawności linku RC, których powodem może być choćby niewłaściwa instalacja sprzętu. Dokładałem przetwornicę do zasilania Mobiusa, później przełącznik elektroniczny do załączania i wyłączania nagrywania. Montowałem serwa na ogonie w pobliżu anteny eleresa. Gdyby coś niepokojącego się działo, widział bym to znacznie wcześniej.
Jak pokazało życie, na sprzęcie nigdy nie można polegać na 100%. Błąd w oprogramowaniu tkwił od samego początku i dopiero ja miałem szczęście (lub pecha) by go odkryć.

Rozumiem Twoją argumentację. Wydawało mi się jednak, że podczas testów, modyfikacji, uruchomień i kilku pierwszych lotów po zmianach konfiguracji - mniejsza moc jest wskazana w celach diagnostycznych, natomiast jak już wszystko sprawdzę i będzie ok to (oczywiście z marginesem błędu na "bieżące" usterki) bezpieczniej będzie latać na max. Jadnak po zastanowieniu przejdę na Twoją wersję
A co do błędu w oprogramowaniu - szczęście - bo bez uszkodzeń... Swoją drogą Miś, czy chłopaki z PitLab'a są niesamowici - zawsze odpowiadają czy to na forum, czy na pw kompletnie, rzeczowo, nawet na banalne pytania... Przyjemnie kupuje się sprzęt z takim wsparciem producentów.

Wsparcie jest rzeczywiście dobre, warto więc popierać rodzimą produkcję - przynajmniej w tej dziedzinie.

Jedno z ostatnich zdjęć z wieczornego lotu. Niestety, widoczność była taka sobie więc zdjęcie nie jest nadzwyczajne. Za to pogoda była idealna i prawie nie było wiatru.



W ramach regulacji modelu zmniejszyłem maksymalnie wychylenia lotek (w ramach dostępnej regulacji na dźwigniach) oraz zmniejszyłem stabilizację przechyłu do 50% i model wydaje się być spokojniejszy. Muszę to jednak sprawdzić jeszcze w dużym wietrze. Do tej pory model wydawał się być nadpobudliwy w przechyle, szczególnie przy sporym wietrze i silnych turbulencjach. Jest spora szansa, ze po 5000 km będzie latał tak, jak bym chciał . Dopiero teraz jestem na etapie zajmowania się takimi duperelami jak bardzo stabilny lot . Lepiej późno niż wcale ....

Po dość długiej przerwie udało mi się polatać po raz pierwszy w tym miesiącu. Późny wieczór, upał i tylko wysoko wiał rześki wiatr.
Od kilku dni słychać na polach kombajny. Trzeba było to uwiecznić.

U mnie jest całkiem podobnie, kolory dominują złote, gdzie nie gdzie tylko zielona kukurydza, bardzo ciekawie to wygląda. Oczywiście prace polowe ruszyły pełną parą.

Dziś burza wygoniła kombajny. Jest mokro i chyba sobie nie polatam .

Marku Ty tak na poważnie z tym lataniem, ja mam 70km do Krakowa i sobie zakaz zrobiłem na cały tydzień, bo może kto zadzwonić że mu dron lata nad głową a nie powinien.

Zakaz jest dopiero od dzisiaj, ale i tak w czwartek o świcie ruszam na Kaszuby na zlot FPV. Tam żadnych zakazów nie ma.
Ciekaw jestem czy zakaz dotyczy tez latawców .

Wróciłem ze zlotu FPV w Konarzynach. Pogoda dopisała i sporo polatałem. Właśnie przeglądam materiał. Tak na szybko fotka z lotu w chmurach. Loty oczywiście były zgłoszone, a przestrzeń powietrzna zarezerwowana.



Potrzebuję kilu dni aby ogarnąć obszerny materiał.

Poczekamy cierpliwie.

No to jeszcze kilka chmurek.









Był też wspólny lot wieczorową porą.



W sobotę bardzo wiało. Ja zmierzyłem prędkość wiatru 31 km/h. Koledzy podawali nawet prędkości 40 km/h. W porywach wiało znacznie mocniej, ale latało się przednio. Używając butterfly'a można było zejść do lądowania ze sporej wysokości niemal w miejscu.



cdn

Jest co pooglądać.
Pięknie dzień mi się zaczął.

No fajnie, szkoda tylko że tak późno przeczytałem że jedziesz na zlot. 100 km i mogliśmy się spotkać.

Tomku, w przyszłym roku obiecuję wcześniej poinformować o terminie zlotu i już zapraszam do odwiedzenia nas w Konarzynach.

Zlot rozpoczął się w czwartek po południu. To był w zasadzie dzień organizacyjny, przeznaczony na przygotowanie terenu.



Były też pierwsze loty. Poniżej widok na Konarzyny.



Pogoda była w zasadzie cały czas lotna (poza krótką ulewą), choć często niezbyt dobra do filmowania i fotografowania.



Następnego dnia przybyła większość uczestników.



Takie widoki można było z podziwiać z góry



cdn

Miałem przyjemność dotrzeć na zlot w piątek po południu, niestety wyjechałem w sobotę pod wieczór. Słynny Sky Surfer o niesamowitym przebiegu zrobił na mnie ogromne wrażenie. Jakość - dopieszczone ustawienia, piękny obraz, brak zakłóceń na całym dystansie (podglądaliśmy video z prawdziwą przyjemnością) oraz doświadczenie pilota powodowały, że aż nie chciało się zdejmować gogli.
Jeszcze większe wrażenie zrobił na mnie Marek - mimo lat doświadczenia nie stał na stanowisku "co to nie ja" tylko szczegółowo odpowiedział na wszystkie moje pytania, doradził, pokazał... Wielkie dzięki - chce się jechać ponownie na spotkania z takimi ludźmi.
Przebieg / nalot (czy jak należy to nazwać) Sky Surfera przestał być dla mnie tajemnicą. Przez połowę czasu który spędziłem w Konarzynach Marek był w powietrzu. 10 razy tyle, co inni

Udało mi się zmontować krótki film z lotu w chmurach. Są to dwa różne loty przez chmury, ale w odmiennych warunkach.

Fajna sprawa, byłem już na 1km, ale chmur nie widziałem, dziś tak o połowę niżej polatałem.

Rano podstawa chmur była na 400m, ja poleciałem trochę później i już była na 750m. Żałuję tylko, że nie poleciałem wyżej, ponad chmury. Miałem jednak za sobą dość długi lot i trzeba było patrzeć na prąd.

Drugi dzień zakończył się wieczornym lotem.



Obok nas wypasały się konie.





Malownicze okolice z rzeką Brdą. Zdjęcia robione o różnych porach dnia.







Miejscowość Konarzyny i okolice.





Wieczorny, długi lot. Z prawej strony widać nadciągające czarne chmury. Na szczęście poszły sobie bokiem.



W ostatnim locie, podczas wyrzutu modelu, silnik na moment zarzęził jakby łożysko się rozleciało. Ale po chwili wszystko wróciło do normy wiec kontynuowałem lot, starając się latać tak, abym w razie potrzeby wrócił do bazy bez napędu. Po locie zapomniałem o tym. Dopiero w domu podczas przeglądania zapisów parametrów lotu zobaczyłem, że w chwili ostatniego startu pobór prądu był przez moment większy o kilka amper. Przyjrzałem się więc dokładnie silnikowi i okazało się, że wykłon sam się wyprostował na zero (a był spory). Co się stało napiszę w kolejnej relacji.

Tak wyglądało mocowanie silnika po demontażu.



Przyczyna oczywista - miejscowe przegrzanie statora silnika (jedna strona plastikowego łoża prawie nie ruszona). Skoro miejscowe, to raczej nie łożysko. Po zdjęciu wirnika okazało się, że łożyska są w dobrym stanie i powinny jeszcze długo pracować. Winny był jeden magnes, który wyszedł z gniazda i przemieścił się do tyłu, ocierając końcem o jeden z kabli zasilających i zapewne częściowo o stator. Ale to nie wszystko, okazało się, że niemal wszystkie magnesy są krzywo i trzymają się stalowego wirnika, bo są magnesami . Nie były nigdy niczym przyklejone. Jeśli ktoś rozbierał taki silnik to wie, że w główce wirnika jest taka "koronka", w której wycięcia wciska się magnesy, a resztę robi pole magnetyczne. Ustawiłem wszystkie magnesy , włożyłem na miejsce ten felerny i zalałem ca. Teraz magnesy siedzą solidnie na swoim miejscu, a silnik pracuje jak nowy. Musiałem jednak wykonać nowe mocowanie, bo nigdzie nie znalazłem w sklepach tego plastikowego łoża. Trzeba było nieco uciąć pianki, skleić odpowiednie dwa krążki sklejki i przykleić we właściwe miejsce. Tak to teraz wygląda jak na fotce poniżej. Przeleciałem po naprawie już ponad 100 km i wszystko wydaje się być ok.

Plus dodatni tego wszystkiego taki, że możesz teraz regulować kąt silnika.
To napisz jeszcze jak zamocowałeś wręgę, czy jest tylko przyklejona?
W sumie powinno wytrzymać bo napęd pchający.

Pianka jest tak docięta, aby mniejsze kółlko (gr. ok. 6 mm) wchodziło w otwór na wcisk, gdzie siedziała ta plastikowa tuleja. To większe kółko, które widać na zdjęciu, klei się na styk do krawędzi pianki. Oczywiście całe "łoże", czyli dwa krążki sklejki, zostały wcześniej sklejone razem. Z dołu jest małe podcięcie w piance i sklejce, aby swobodnie wprowadzić przewody. Przy klejeniu klejem poliuretanowym(ten lekko pieniący) przewody dodatkowo zabezpieczyłem folią, aby pianka ich nie chwyciła. Trzyma się to bardzo mocno, a silnik jeszcze to dociska. W silniku nie zakładałem już zawleczki na oś, bo w tym układzie jest zbędna, a ja jednym ruchem mogę zdjąć wirnik i sprawdzić stan magnesów.
Kąt wykłonu nieco zmniejszyłem w stosunku do oryginału, bo był trochę za duży. Oczywiście można teraz korygować go podkładkami.

Obyś tylko nigdy nie zamienił przypadkowo kabli w regulatorze bo szukanie śmigła z ośką i resztą będzie niezbędne

Kable na wszelki wypadek są polutowane .
Na śmigle składanym silnik raczej nie odfrunie, ale z ciekawości warto kiedyś taki eksperyment przeprowadzić .

Znalazłem takie do drukowania. Niestety nie jest to kopia oryginału/część zamienna, trzebaby to lekko zmodyfikować żeby było takie jak Twoje.
http://www.thingiverse.com/thing:402639
i lekko zmieniony:http://www.thingiverse.com/thing:444717

Dzięki Hubert, ale mój "wydruk" powinien przeżyć ten model . No i chyba zdecydowanie szybciej był wydrukowany niż na drukarce .

Fakt

W Konarzynach miałem też nową platformę, która czekała na oblot gotowa już od kilku miesięcy. To ten model ze zdjętymi końcówkami skrzydeł.



Tak składanka, pod roboczą nazwą Combi, bo skrzydła 3,2 m pochodzą z jednego z modeli firmy TM, kadłub od jeszcze innej konstrukcji tego samego producenta. Usterzenie własne, zrobione na podobieństwo oryginału, z którego jest kadłub.
W Konarzynach wykonałem pierwszy lot. Ponad rok nie latałem "normalnym" motoszybowcem więc pierwsze trzy kółka po starcie, to było przypominanie sobie jak się czymś takim lata (w dodatku bez wspomagaczy). Na szczęście model zachowywał się przewidywalnie i wymagał lekkiego trymu na wysokości i sporo większego na lotkach, bo jedna klapa nieco się zwichrowała przy leżakowaniu. SC dałem dość tylny, tak jak lubię latać. Jednak jak na oblot, chyba odrobinę przesadziłem, bo model był dość nerwowy na wysokości i chwilę zajęło, zanim się przyzwyczaiłem. Poza tym bardzo pozytywne wrażenia z pierwszego lotu.
Byłem przekonany, że kamerkę podglądu ustawiłem według swoich upodobań. Jednak okazało się, że ustawienia miała fabryczne i obraz w miejscach gorzej oświetlonych (np. pod chmurą) był za ciemny i w jasny dzień na monitorze było kiepsko widać. Dlatego też więcej nie latałem. Poniżej krótki film z kamery podglądu, pokazujący końcówkę lotu. Niestety, przy starcie zapomniałem włączyć nagrywania i zrobiłem to dopiero w locie. Zakłócenia pochodzą z linku retransmisji, który nieświadomie przysłaniałem sobą, bo statyw z całym sprzętem pozostał dokładnie poza mną.
Kilka osób filmowało przygotowania do startu i sam start, jednak na moją prośbę o udostępnienie nagrania, nikt dotąd nie odpowiedział więc jest tylko to, co poniżej. Obszerniejszy materiał będzie zapewne z kolejnych lotów.