Witam

Postanowiłem zmontować sobie ten modelik. Jest to moja pierwsza ESA.
Relacja z budowy lekko spóźniona - fotki za późno zacząłem robić

Przeczytałem oczywiście dostępne tematy o tym modelu (tutaj i na pfmrc).

No to jedziemy:

Na pierwszy ogień poszły skrzydła. Terapia nożykiem, żelazkiem i wklejanie pręcików.
W lotki tez wstawiłem 12cm pręcika.

Wniosek mam taki, że nie spodziewałem się tego, że takie malutki węgielek tak usztywnia konstrukcję.





Potem prasowanie statecznika poziomego i wklejanie wzmocnień:



No i statecznik pionowy po prasowaniu:


No i przygotowywanie kadłuba. Zaokrąglenia przygotowane, teraz czas na wzmocnienia.
W międzyczasie zacząłem się zastanawiać jak rozwiązać kwestię kabli od silnika do regla i gdzie regiel umieścić.
Podglądając inna relacje z budowy wychodzi, że można odciąć ten kawałek:


Wsadzić regulator i przykleić. Dobrze myślę ?

A nie lepiej w poprzek kadłuba na wylot? O tak:



Dzięki temu możesz w 2 sekundy wymienić regulator. Co się przydaje...

hmm, pomysł tez dobry ale chciałem "ładnie"

Ładnie?
Co po paru walkach w modelu wygląda ładnie?
Liczy się zdolność do lotu.
Słuchaj Huberta.
On wie.

zaparłem się i .... gotowy (do malowania )

Pręciki w kadłub:


Wklejony ogon


Silnik znalazł swoje miejsce


Z regulatorem był dylemat jednak z uwagi ze jest na 30A (podobno) to nie powinien być zbytnio awaryjny


Serwa na swoich miejscach


Ogon w całości


Podwozie


Całość przygotowana pod malowanie.
Po malowaniu będę wycinał otwory pod pakiet i odbiornik (bo odbiornik w drodze), pomontuję resztę popychaczy itp.

Mam nadzieję, że trafi się kawałek pogody na oblot.

A może przed malowaniem spróbuj nim polecieć i ustalić właściwy środek ciężkości? Pakiet mocuje się na taśmie szarej (duck tape).

polece jak przyjdzie odbiornik

a tymczasem:

Zatrudniłeś kobitkę ? Zgodziła się bez oporów ?

to jej model

podaj wagę do lotu.
Ił 2 M3 ma szerokie skrzydła i waga tego modelu zwykle to 370-380g.
W skrzydłach masz sporo węgla, nie bardzo wyokrągliłeś kadłub a i osłony podwozia zostały "jak z zestawu".
Regiel 30A też troszkę waży zatem będziesz blisko magicznych 400g.

Co do właściwości lotnych to nie ma żadnych obaw, że poleci.
To moim zdaniem, najlepiej latający kombat ESA jaki kiedyś zrobiłem - jest też bardzo odporny na kolizje w powietrzu. To jedyny mój model który nigdy nie złamał skrzydła w zderzeniu. Owszem tracił kawałki ... większe lub mniejsze ale centropłat jest tak szeroki i gruby że nie uległ zniszczeniu.

ms

ok, na trochę wypadłem z obiegu, ale udało się dokończyć:

Tak się teraz prezentuje:




Teraz technicznie:
Silnik EMAX GF2810/30, śmigło TP 8x4 (mam jeszcze 8x6 jak by co)
Waga wyszła spora, 425g do lotu (z pakietem 1300, 30c)

Jako że to pierwszy model, zapewne uzbierało się to z:
- dodałem troszkę więcej węgla
- troszkę więcej kleju
- zapewne za mało ścinania materiału
- więcej żywicy
- troszeczkę większe serwa (akurat miałem po prostu, za to są diabelnie szybkie - dodałem nawet malutkie opóźnienie na apce - tak na początek)

Zauważyłem też, że w stosunku do Hawkera Typhoona model ogólnie jest masywniejszy.

tak więc ziarnko do ziarnka i się zebrało
Ciągu wystarczy więc nie będę walczył w tym przypadku o wagę, zostawię tak jak jest i model będzie służył do nauki i rekreacyjnego latania.
W kolejnym będę wiedział na co zwracać uwagę.

Wyposażenie wygląda tak:


Pakiet ma trochę miejsca na przesuwanie aby dobrać SC.

Teraz kolejne (mam nadzieję ostatnie przed oblotem) pytania:
- gdzie powinien wypaść SC ? (aktualnie mam na 6,5cm od krawędzi natarcia centropłata - ustawiałem na "szklaną kulę )
- jakie powinny być zakresy sterów w tym modelu ? (mechanika pozwala na bardzo duży zakres)

ktos pomoze ?

Takim nie latałem ale w większości przypadków w kombatach wychodzi mniej więcej w 1/3 płata, przy czym lepiej się lata jak model ciągnie trochę nosem w dół. W końcu to nie szybowce.
Większość, mi znanych zawodników ustawia tak środek ciężkości żeby do lotu prostego bez silnika potrzeba było wychylić ster wysokości między 1/3 a 1/2 drążkiem "do siebie".

Najprościej będzie napisać na pfm,ie do Marka a na pewno pomoże

ok, dzięki za uwagi, teraz wiem na co zwracać uwagę

Obudziłem Marka i oto co napisał (zachowałem oryginalną pisownię)

"1/4 cieciwy przy kadłubie - stteczny
1/3 cieciwy nerwowy

a wiec to jest zakres wywazenia:)"

dzięki pomierze i sprawdze

Czy udało się oblatać model?
Waga troszkę duża ale po zmianach regulaminu na sezon 2014 - załapiesz się z nim na zawody

Hubert podał już proporcje wyważenia i to się sprawdza w każdym ESA.
Ja wyważam nie za bardzo na przód bo szybciej można go wyrwać potem do pętli - na 1/3 cięciwy będzie latał doskonale.

ms

Jeszcze nie miałem kiedy oblatać, za szybko się ciemno robi
Jak narazie ustawiłem SC według zaleceń i .... czekam

Oblot się odbył. Model przetrwał
Dosłownie minimalne trymowanie lotek.

SC okazał się trafny. Pięknie się prowadzi

Filmu ani fotek brak bo byłem sam. No ale to się z czasem nadrobi.

Dziękuję wszystkim za wskazówki i porady.

Gratulacje
To teraz jakiś messerek i można się bawić na całego

brawo-brawo

Koło Dąbrowy Górniczej ktoś już latał ESA - czas skrzyżować tasiemki, organizować Eskadrę i zapraszam na zawody.

ms

dzięki za miłe słowa
Przed skrzyżowaniem bibułek trenuję
Dziś wylatałem 4 pakiety.
Udało się opanować model nawet przy dość sporych podmuchach wiatru (takie krótkie, mocne, niespodziewane).

może jednak pokusisz się o nieco bardziej wylewny opis wrażeń z lotów
"pięknie się prowadzi" to niezbyt wiele, brakuje opisu emocji jakie taki model wyzwala w locie.
Czy Ciebie to nie rusza?
Te ciasne zakręty, szybkie beczki, pętle i zacięta na max-a "manetka gazu"

ms

ok, postaram się bardziej wylewnie

Przy czym jeszcze nie jestem na tyle dobry aby przez 10 minut katować silnik na pełnym ogniu robiąc przy tym wszystkie możliwe kombinacje akrobacji

Przygodę mogę opowiedzieć tak:

Po przygotowaniu do lotu odczekałem trochę aby uspokoił się wiatr. Nastąpiła chwila ciszy no to w górę.
Adrenalina od razu napłynęła do nóg wiec niebardzo wiedziałem na czym stoję Dobra, samlocik leci prosto, pod wiatr, no to zakręcamy w prawo. Acha ... podmuch Ja chce w prawo a ten leci bokiem prosto, więcej sterów i udało się poprzez plecy i wyprostowanie, teraz z wiatrem pilotuję pocisk Leci równiutko. Ok, trzeba się uspokoić. Teraz zobaczmy reakcję na stery - lotki, wysokość, acha to już znam reakcje To teraz można coś w powietrzu porobić. Pętla, beczka - udało się. Parę nawrotek, z wiatrem, pod wiatr ... pakiet się kończy. Łagodne podejście w trawę i ... udało się.

Zmiana pakietu i tak jeszcze 3 razy.

Po wylataniu całego "paliwa" zaczynam już powoli czuć model oraz zaczynam znać jego możliwości. Do tego wszystkiego doszła walka z podmuchami. Sprawdziłem 2 razy lot ślizgowy bez silnika no i też się da.
Jak narazie latałem dość "szeroko". Kolejne ćwiczenia postaram się zrobić ciaśniej.

Inna sprawa, po polataniu zdałem sobie sprawę, że czasem przydałby się ster kierunku no ale i bez niego da się latać.

EDIT: 2 fotki jeszcze

z partyjnym pozdrowieniem towarzysze

Adam, powinno być: "Pochwalony, towarzysze".

niezła bluza i całkiem udana autoprezentacja .... z modelem w tle
model gdzieś lata a skoro lata to jest ok

Mam jedną uwagę techniczną: trzymaj zawsze model w półsferze przed sobą a lądując do siebie nie puszczaj go za siebie bo nigdy nie wiesz co się za tobą dzieje i na kogo lub na co wylądujesz.
Wiem że teren dogodny i pusto w koło i mógłbym sobie darować takie mentorskie uwagi ale uważam, że warto wyrabiać dobre nawyki w każdej sytuacji.
ms

Mirolek: jak widać moim "operatorem" był statyw więc ... dynamicznych ujęć modelu bym się nie spodziewał ale przekaże uwagi statywowi

Mógłbyś bardziej wyjaśnić "półsferę" ? Chętnie poprawie błąd tylko niewiem gdzie go robię.
W kwestii lądowania - tego na filmiku nie widać ale lądowałem tam z uwagi na więcej trawy - mniejsze ryzyko uszkodzenia.

Dzięki

Pół sfera czyli latanie przed sobą nie za głową nie nad głową tylko przed sobą. Poniżej rysunek to pokazuje że latasz gdzie czerwone strzałki, a stoisz na środku krzyżyka.



Co do lądowania to starasz się wylądować tak aby model na dobiegu nie minął Cię.



Ty stoisz w punkcie koniec. Choć to czasami bywa trudne np w różnych warunkach model podchodzi inaczej do lądowania. mnie czasami zdarza się lądować szybowcem z ok 100-200m i wysokości ok 10-20m i tak przestrzelę pas bo tak się nosi. Trening czyni mistrza.

ok, teraz wszystko jasne, dzięki
Jeszcze w kwestii lądowania, jak mówiłem celowałem w miękkie podłoże oraz pod wiatr, jak by popatrzeć w lewo to w miarę trzymałem strefę

Co do szybowców, też tak miałem przy pierwszym lądowaniu DG-1000, skubaniec wymaga prędkości i miałem wycieczkę po niego