Jesienią popełniłem taki model typu Fun-Fly wg. własnego projektu
105 cm rozpiętości, ok.1,4kg waga, silnik 4,5 cm3 Thunder Tiger



Model dość szczegółowo opisany na mojej stronie www, nie będę zatem rozwodził się na jego temat. Oblatany, sprawdzony i przysparza wiele radości z latania.
Teraz jednak gorąco i człowiek jedyne o czym marzy to woda a moim zdaniem w połączeniu z samolotem ....to największa frajda dla modelarza.
Zaprojektowałem zatem i zbudowałem do Rafika pływaki. Prosta konstrukcyjna robota ....




Pokrycie balsą 2 mm oraz 2,5 mm a wykończenie folią Solartex





Model przeszedł juz pierwsze testy na wodzie



a przygotowując model do startu, pływaki zostały dodatkowo usztywnione poprzeczkami


Waga tego zestawu to 347g co dają wartość nieco mniejszą niż zakładałem projektując pływaki (400g)

Oblot zawsze jest jednak niewiadomą a skoro zaplanowałem go na najbliższą sobotę to może ktoś zechce sie podzielić uwagami w tym temacie.

ms

Ładne kapciorki ci wyszły (w środku są puste?), pamiętaj, jak to z oblotami, bez filma się nie liczy

Hmmm... pływaki też powinny spełniać pewne normy. Kształt, proporcje i sposób mocowania decydują o tym, czy model oderwie się od wody, czy będzie zaiwaniał jak motorówka, aż w końcu fiknie koziołka i koniec pływania. Twoje pływaki są moim zdaniem trochę "nie teges". Być może się mylę, ale:
1. spodnia część przodu pływaka jest za mało "podwinięta" do góry. To może skutkować tym, że model niechętnie będzie nabierał prędkości, bo opór wody skutecznie będzie go hamował.
2. płaska część pływaka, która jest odpowiedzialna za ślizg modelu, nie powinna być tak długa, wystarczy 0,1 X długość pływaka (dłuższa to większy opór hydrodynamiczny)
3. redan powinien mieć minimum wysokość jednej dziesiątej całkowitej wysokości, ale z doświadczenia wiem, że im większy redan tym łatwiejszy ślizg.
4. tylna część pływaka musi iść do góry jakieś 7 stopni z opcją na więcej, bo inaczej woda będzie"przyklejała" się do niej uniemożliwiając wejście na redan (ślizg)
5. mocowanie pływaka powinno ustawić model pod dodatnim kątem w stosunku do powierzchni ślizgu inaczej nie oderwiesz modelu od wody, bo symetryczny profil nie nosi przy małych kątach
6. redan musi być w środku ciężkości lub trochę cofnięty (ok.1-2cm)
Więcej grzechów nie pamiętam .

Nie przejmuj się tym co napisałem, bo może się okazać, że model dysponuje takim nadmiarem mocy, że wyrwie go z wody nawet gdyby zamiast pływaków miał stare kalosze. ,....... ale ciekaw jestem pierwszych prób lotu. (film obowiązkowy)

Czekałem właśnie na Twój komentarz.
Oglądałem Twoje konstrukcje zanim zabrałem się za swój projekt a zasady które podałeś starałem się spełnić choć może zdjęcia nie bardzo to oddają.
Konstrukcję oparłem na książce W Schiera i kilku uwagach jakie znalazłem w numerze 9/2011 RC Przeglądu
ad. 1 tu masz rację, podszlifowałem do szacowanej linii wodnej co może okazać się nieco za nisko
ad. 2 Proporcje dobrałem "po bożemu" jak w książce pisano
ad. 3 Redan ma 10 mm przy wysokości pływaka 7 cm a ta stanowi nieco więcej niż 1/10 l [65 cm]
ad. 4 Kąt podniesienia za redanem 6 stopni
ad. 5 Kat zaklinowania płata względem linii wody ustawiałem na zero (w komputerze) jak wyszło to trudno zmierzyć. Mylące są nieco wyższe mocowania od tyłu (linia kadłuba w miejscu podparcia ucieka nieco w górę) Na wodzie model stoi patrząc na oko na małym plusie ale obawiam się reakcji od silnika ustawionego w dół, czy nie będzie przytapiać przodu (dlatego tez zgadzam się w pkt.1 że chyba zbyt nisko podstrugałem dziób)
ad. 6 Redan jest cofnięty około 10stopni od środka masy modelu co przy tej wysokości podwozia daje w przybliżeniu ustawioną wartość

Sam jestem ciekaw czy model wykaże chęć poderwania nosa. Silnik jest z nadmiarem mocy i na kołach model sam się podnosi po 8 - 10 metrach. Czy to się uda na wodzie, zobaczymy.
Doszło około 400g a od wody wcale nie łatwo model oderwać co sprawdzałem wielokrotnie Easy Cub-em
Próba startu to jest to co najbardziej lubię czyli weryfikacja na żywo założeń i własnej pracy. Porażka za pierwszym czy drugim podejściem wcale mnie nie zniechęci.
Nie mam steru wodnego ale liczę się z koniecznością jego wykonania

ms

elegancja francja, tylko zabezpiecz jakoś sklejkę wychodzącą z pływaków, bo naciągnie wody zrobi się miekka i mocowanie puści przy starcie lub lądowaniu.
Znam to z autopsji, a oto moja nauka pływania

Uchwyty juz zalakierowane 3 razy - tu problemów się nie obawiam

ms

Tylko nie wyrywaj go za wcześniej z wody, model niech się rozpędza sam, wskazane jest też nie używanie kierunku bo przy znacznej prędkości staje się dość skuteczny.
Jeśli masz mix lotek z kierunkiem to go na czas startu wyłącz.
6. Redan raczej w zakresie 0-2cm przed ŚC
A tak poza tym to miłej zabawy, bo radochy z lotów na wodzie jest mnóstwo.

dość długie " kołowanie " na tej wodzie a poleciał w końcu ?

No ale radochy nie ma jak coś pójdzie nie tak

Niektóre moje modele zaprojektowane przez ostatnie 2 -3 lata też ustawiałem na pływakach i wszystkie były pod silnik spalinowy. Rysowałem je na przyszłość (na czas emerytury) Nic nie wiedziałem wtedy o napędach elektrycznych, który wydawał mi się skomplikowany, więc trudny.
Np:


Obecnie, gdy już wiem trochę więcej o napędach elektrycznych, nie robił bym modelu hydro z napędem spalinowym. Co będzie jak zgaśnie w locie spalina? Gdzieś Wylądujesz lotem ślizgowym. Tylko to "gdzieś"? Życzę Wszystkim latającym na spalinach jak najlepiej: tfu tfu, odpukać i.t.d i i.t.p., ale gdy odetnie napęd elektryczny zawsze można też wylądować, odczekać i stopniowo dopłynąć w dogodne miejsce.

Życzę wspaniałych lotów.

to jeszcze 40 lat ....

Do czego te 40 mi Życzysz?
Do zbudowania?

a poleciał i to już nie jeden raz

No to przy takim ustawieniu będziesz miał trudności ze startem. Jak już wspomniałem - musisz dać dodatni kąt natarcia, bo przy symetrycznym profilu siła nośna przy zerowym kącie wynosi zero, a cofnięty redan dodatkowo będzie generował moment pochylający model w dół.

Pływaki wyszły ciężko. U mnie komplet z goleniami wyszedł 170g.

Wbrew nieprzychylnej opinii model wystartował i to bez najmniejszego problemu
Pływa bardziej niż prawidłowo - czyli prosto, ster kierunku zapewnia wystarczającą sterowność a model zawraca na promieniu około 10m.
Po zwiększeniu ciągu wystarcza około 6-7 metrów aby wyszedł na redan a po kolejnych kilku metrach model praktycznie sam oderwał się od wody. Starałem się nie zaciągać zbytnio gdyż nie znałem reakcji modelu na podwieszony ciężar ale wszytko odbyło się wręcz podręcznikowo. Po oderwaniu od wody szybko nabrał wysokości.

Z pierwszego (bardziej nerwowego startu) będzie filmik, przy drugim locie już odprężony pilot pozował do zdjęcia ....


start - lot - lądowanie.....








Jestem bardzo zadowolny z tych pierwszych lotów. Model w pełni przewidywalny choć czuć, że nieco cięższy. Nie przeszkadzało mu to w beczce i petli a spokojne loty nad zalewem oraz bezpieczny powrót do nabrzeża sprawiły mi niesłychaną radość.

Pokazał Byś jak startuje z wody, tylko w lepszym "oświetleniu"
I z włączoną stabilizacją w kamerzyście

Świetnie wygląda na wodzie.Gratuluje udanego oblotu.

Wielkie gratulacje!

Ten banan na twarzy mówi wszystko, miałeś w zapasie łódź ratunkową, czy poszedłeś na całość bez zabezpieczenia.

materac dmuchany, ręcznik i kąpielówki czekały w samochodzie - na szczęście ten skromny ekwipunek ratunkowy okazał się zbędny

ms

No to super. Moc silnika robi swoje. Teraz będziesz więcej modeli przerabiał na wersję hydro

To prawda mocny silnik to połowa sukcesu przy starcie z wody.

Chciałbym jednak wrócić do uwag, jakie się pojawiły na temat usytuowania redana. Jak zaznaczyłem na wstępie korzystałem z dwóch źródeł przy projektowaniu pływaków RC Przegląd i Miniaturowe Lotnictwo. Zwróciłem wtedy uwagę na nieco inne podejście do tego tematu w obu opracowaniach.
RC Przeglad - rysunek bo opis jest w innym miejscu

Miniaturowe Lotnictwo - zaznaczyłem istotny fragment


Miałem zatem dylemat jak ustawić redan?
Modele swobodnie latające wyjaśnia w książce Schier to modele o braku sterownia lub jej najprostszej formie (ogon) dlatego zdecydowałem się wybrać wersję z gazety, gdzie autor opisał sprawdzoną konstrukcję odpowiednią dla modelu Fun -Fly. Bezproblemowy start potwierdził słuszność mojego wyboru.
Nie jest jednak możliwe aby "modelarska biblia" sugerowała błędne rozwiązania, dlatego z ciekawości, przesunę pływaki aby redan znalazł się pod a następnie przed środkiem ciężkości. Może uda się ostatecznie potwierdzić jedną albo drugą teorię.

Czy ktoś eksperymentował z ustawieniem redanu w swoich modelach?

ms

Tak mam jeden komplet pływaków do dwóch modeli, z lenistwa nie chciało mi się przekładać goleni przedniej oraz wzmocnienia i latałem ustawieniami nie wg książki.
Przy silnym napędzie da pewnie radę, u mnie model spalinowy waga 2kg do lotu, na silniku 4,5 ASP i model elektryczny waga 2kg, nie za bardzo chciały się odrywać od wody.
Rozbieg był bardzo długi. U mnie nie występuje topienie przednie pływaków, gdyż są zdecydowanie zbyt wysokie, następne będą o znacznie mniejszej powierzchni czołowej.

Mirek, nie ma dwóch teorii. Umiejscowienie redanu w stosunku do środka ciężkości jest uzależnione od typu modelu. Słabosilnikowe, powinny mieć pływaki mocowane tak, by redan był przed Ś.C. aby mogły łatwiej wejść w ślizg i oderwać się od wody. Z takim mocowaniem start jest łatwiejszy, ale lądowanie często kończy się kaczkami. Model nad wyraz chętnie odbija się od lustra wody, bo dociążany jest tył pływaka i niejako samoistnie zwiększany jest kąt natarcia.
Przy modelach cięższych i z mocnymi silnikami, stosuje się tylne położenie redanu (za Ś.C.), bo silnik i tak wyciągnie model w ślizg, za to lądowanie jest łatwiejsze, bo model od razu "przykleja" się do wody ( dociążany jest przód pływaka i model nie ma tendencji do zwiększania kąta natarcia).
Robiłem próby na swoim Piperku i u mnie wszystko się zgadzało.

Tam, masz chyba rację
Easy Cub-em rzadko kiedy udało mi się wylądować bez odbicia. Robiłem bardzo płaskie naloty i czasem przykleił się do wody ale najczęściej zaliczał odbicie i siadał dwa metry dalej z wyraźnym zaniżeniem nosa. Efekt nurkowania nosa zlikwidowałem łącząc pływaki poprzeczką (pływaki osadzone na cienkich drutach rozchylały się a model gwałtownie hamował) ale efektu odbicia nie mogłem winiąc za każdym razem siebie za nienajlepsze podejście.
Wczoraj Rafik siadał na wodzie jak na "taśmę klejącą" - czyli dokładnie tak jak to opisujesz.

Skoro problem wyjaśniony to mogę oddać juz tylko przyjemności wodnego latania Rafikiem


Tak, kończę odbudowę Cessny o rozpiętości 1,6m pod silnik 6,5 cm (odkupiłem połamany model) i docelowo też zamierzam ją postawić na wodzie, choć to raczej zadanie na przyszły sezon. To będzie trudniejsze bo model ma koło przednie ale laminatowy kadłub pozwala na dużą swobodę przy wyborze miejsca mocowania pływaków, coś wymyślę.

ms

Jesień, zima czy środek lata ..... Rafik zawsze, dobrze lata

Postanowiłem odświeżyć i rozszerzyć nieco temat o modelu Rafik. Po kilku udanych lotach hydro w lecie, jesienią wróciły koła a ostatnio z uwagi zmianę krajobrazu za oknem przyszedł czas na kolejną zmianę podwozia. W zeszłą zimę model zaliczył kilka udanych lotów z nartami


ale były to narty krótkie, zapożyczone z modelu Elektron które na koniec sezonu przy lądowniu na ciężkim mokrym i nieco przylodzonym śniegu uległy uszkodzeniu .... a dokładniej, jedna narta została złamana.

Zamiast dorabiać jedną nartę, postanowiłem wykorzystać podwozie z pływaków i zbudować nowe dłuższe narty w stylu "sanki św. Mikołaja"

Ze sklejki 2,5 mm przygotowałem długie lecz wąskie na 5cm paski i wygiąłem na mokro za pomocą starego wałka do ciasta

Dwie listewki sosnowe 3x3 oraz przygotowane wcześniej uchwyty wkleiłem w rozstawie zgodnym z mocowaniem pływaków

Wykończenie lakierem


Do wykonania pozostało jeszcze pokrycie lakierem dwuskładnikowym zabezpieczającym przed wpływem nitrometenu i narty zostaną zamontowane do modelu ..... nie wiem tylko dlaczego, jak zrobiłem narty zrobiła się odwilż i woda płynie za oknem?
ms

Fajne te nartki

Narty zalakierowane i zamontowane, czyli jestem gotowy do zimowego latania - szkoda tylko, że w Krakowie ani grama śniegu



ms

To przyjedz do mnie,u mnie ci jego dostatek

Właściwie, to pierwszy raz spotykam się z takim mocowaniem nart ala pływaki

Właśnie; trochę mało elastycznie.
Dostępna dokumentacja pokazuje:
- ogranicznik wychylenia w tylnej części narty,
- elastyczny naciąg z przodu - w locie narta ustawiona jest pod niewielkim dodatnim kątem, a tylny ogranicznik nie pozwala jej ustawić się (prawie) pionowo. Przy ladowaniu najpierw narta dotyka podłoża tylną częścią.
A ja się nie znam, bom nigdy (z lenistwa) modelu na nartach nie eksploatował ...
Tak więc moje zdanie się nie musi liczyć

.... eeeeetam, to przecież dotyczy mocowania nart na pojedynczym zaczepie i tak było w zeszłym roku. Na zdjęciu w parze z JYD widać nawet sprężynę która ustawiała narty pod odpowiednim kątem i zapewniała amortyzację przy lądowaniu.
Na ten sezon jest inny wariant, jak napisał Kesto "narty ale pływaki"

Kto nie ryzykuje w pace nie siedzi, dlatego postanowiłem wykonać inny wariant.
Widziałem modele z pływakami lądujące na śniegu czyli takie przedłużone narty też powinny sie sprawdzić analogicznie jak pływaki. Brakuje amortyzacji ale mam nadzieję, żę taką role spełnią aluminiowe golenie podwozia. Jedyne czego się obawiam, to stosunkowo długi przód narty przed pierwszym zaczepem co może być przyczyną złamania narty przy zbyt ostrym podejściu, dlatego liczę sie z długim i płaskim podejściem jak na wodę.

Jak tylko posypie śniegiem to się przekonam czy sprawdzą się te sanki św.Mikołaja

ms

Sezon zimowych lotów się skończył. Nie wklejałem uwag na bieżąco, pora zatem podsumować zrealizowany pomysł na narty-sanki.

1. Model latał doskonale i miałem okazję sprawdzić to kilkanaście razy


2. Narty w niczym nie zmieniły jego zwrotności i szybkości


3. Starty były bezproblemowe ale lądowania zawsze kończyły się wyłączeniem silnika


Ustawienie nart równolegle do płata sprawiało konieczność ponad 20 m rozbiegu aby go poderwać, krekta mocowania na tylnej goleni i ustawienie lekkiego plusa na natarciu pozwoliło skrócić start do kilkunastu metrów.
Niestety przy lądowaniu model zawsze zapadał się lekko w śnieg a to powodowało dotykanie śmigłem śniegu i gaszenie silnika.
Nigdy też, nie udało się przyziemić i korzystając z dużej prędkości "odbić model" ponownie w powietrze co na klasycznym mocowaniu daje sporo frajdy.

Reasumując: model wygląda w powietrzu doskonale i tak samo lata gdyż sztywno ustawione narty nie dają dużego oporu i nie zmieniają jego charakterystyki w powietrzu ale podwozie okazało sie zbyt niskie aby w pełni bawić się modelem na śniegu.
Z jednego z zimowych spotkań modelarskich, powstał krótki filmik obrazujący możliwości modelu oraz plusy i minusy takiego rozwiązania narto-sanek:
https://picasaweb.google.com/1113647314 ... 6824662562

W przyszłym roku podniosę wyżej punkt mocowania nart.

ms

Ponad dwa lata nie zaglądałem do tego tematu a model Rafik spisywał się w tym czasie doskonale w różnych konfiguracjach.
Model sprawdził się z silnikiem spalinowym a wskrzeszam temat, ponieważ jesienią zeszłego roku zbudowałem analogiczny model w wersji elektrycznej.



W ostatnich dniach, Rafika elektro postawiłem na pływaki i odbyło sie wodowanie



krótkie filmiki obrazują właściwości obu wersji Rafika elektro:





ms

Na elektryku lepiej lata.

Nie jest dziwne, że elektryk lepiej się trzyma powietrza skoro przy tych samych parametrach modelu waży 400g mniej
Spalina jednak warczy i dymi co ma swój niezaprzeczalny urok, dlatego w najbliższym czasie pierwszy Rafik też wróci na wodę.

ms