Klapo-lotek nie zamierzałem stosować. Wychylenia lotek ma ustawione różnicowo.
Niestety nie mam kiedy tego sprawdzić w locie i chyba model musi poczekać do wiosny.

Podobnie nasz rodak Marek Lusiak w USA budował P-11 od podstaw,ale w maju 2010 roku relacja niespodziewanie się urwała i nie wiem dlaczego.Zaprezentowane w relacji zdjęcia z budowy robią wrażenie.Można to obejrzeć pod linkiem:
http://www.rcgroups.com/forums/showthread.php?t=807791

A to już było? http://www.pwm.org.pl/viewtopic.php?f=145&t=5773

To fakt, że z budowaniem 11 zazwyczaj coś dziwnego się dzieje. Nawet jak już zbudowane to potem cisza.
Nie wątpliwie są trudne do oblatania i latania. Znam przypadki przy których byłem.
Kilka jednak u nas tu i tam jest w budowie.
Może wreszcie coś się przełamie?

Wszyscy modelarze,którzy budowali 11-tkę,obawiają się wyważenia modelu.Podobno nawet dobrze wyważony model potrafi spłatać figla...i wykręcać niespodziewane piruety w czasie lotu.

Bo to był taki "Raptor" tamtych czasów.
Bez silnego komputera na pokładzie nie poleci.
Natomiast budowane model PZL 11 coraz bardziej odsuwają się od rozwiązań oryginału.
Nawet to co Hubert pokazał:

skrzydła 11 były kryte blachą żłobkowaną:


ED: nie w całości, ale w sporej centralnej górnej części.

Z tego co widzę na końcowych zdjęciach, projekt zaprezentowany przez Huberta dokładnie to miał. Stefan, rzuć okiem na ostatnie zdjęcia z wątku. Najważniejszy element tego łączenia jest ładnie odwzorowany.
To co pokazałeś to góra płata.

Stefan - masz sporo racji . Sam byłem świadkiem takich historii .
Może ludzie stracili serce do modeli ? Ja tak miałem z modelami od "Mirka z L." Teoretycznie poprawne jednak materiały z których cięto modele pozostawiają wiele do życzenia...odechciewa się poprawek
Z P11 - (modelem )było sporo wpadek . Widziałem problemy z napędem problemy ze statecznością ...
To nie jest model dla początkującego a nawet zaawansowani mogą mieć z nim sporo problemów - choćby zły wybór profilu nośnego , zły stosunek masa/ciąg silnika ...

Nie strasz mnie własnościami lotnymi - właśnie rozpoczynam budowę takiego modelu

http://pfmrc.eu/index.php?/forum/85-kon ... e-giganty/

Spokojnie , model- modelowi nie równy . te które oglądałem na pikniku na górze Żar sprawiały wrażenie modeli budowanych na szybko byle się pokazać na czas na imprezie co bardzo mocno się zemściło .

Lat temu ? ok30-ści w modelarni była P-11 latająca na uwięzi i kolega kręcił tym modelem akrobację .Model startował z rozbiegu może 5-10 metrów i był tak przewidywalny że młodzi uczyli się na nim latać na uwięzi !
Jednak model RC to już troszkę inna bajka

Ok. to będę spał na razie spokojnie

Nie no Panie ja to życzę spokojnego snu zawsze a nie na razie

Miałem na myśli spokojne noce do dnia oblotu

Mój PZL będzie miał profil Clarc Y, co o tym sądzicie ?

Co do Clarka,dobry ale nie najlepszy specjalnie do tego modelu.
Osobiscie wybralbym cos o bardzo lagodnej charakterystyce przeciagniecia np. cos z rodziy Eppler np 197.
Sprawdzony osobiscie .
Na tym nie koniec,P11 oryginalnie ma male ramie i powierzchnie statecznika poziomego, co do ramienia nic nie
zrobisz , ale warto pomyslec o powiekszeniu kilka % statecznika poziomego.
Takie jest moje zdanie.
Pozdrawiam Wladek.

Ja kupuję tartak więc profil jest już wycięty, SW jest już powiększony o 10% w stosunku do oryginału.

Czyli nie masz wyboru.
Jedyne co mozesz zmienic ,to promien noska profilu ( jak najwiekszy) i zwichrzenie konowki plata,
-3 stopnie i to wszystko.
Pozdrawiam Wladek.

ps. Zapomnialem, elektroniczny stabilizator modelu na pewno bedzie w tym przypadku przydatny .

Wojtek.
Chodzi mi o krycie płatów blachą żlobkowaną.
Zawsze wiedziałem, że samoloty Puławskiego były kryte tą "jego" blachą, ale może się mylę?
Nie widziałem nigdy z bliska oryginału.
Tu nie wiele widać:

tu też:

natomiast tutaj już ją wyraźnie widać na stateczniku pionowym:

Czy Ktoś widział oryginał 11 z bliska? Jak to jest z kryciem tą blachą?

Tak czytam i czytam Wasze wypowiedzi i mam coraz mniej odwagi przed oblotem.

Co do poszycia to "11" miała skrzydła i stateczniki kryte blachą falistą,
( różna była tylko grubość żłobków) z gładką powierzchnią krawędzi natarcia.

Stefan napisal.
Czy Ktoś widział oryginał 11 z bliska? Jak to jest z kryciem tą blachą?
Tak widzialem kilka razy ten samolot przed remontem w PZL.
Tak na prawde to pokrycie blacha falista nie bylo wynalazkem Pulawskiego,zobacz samolotye Junkersa 1 W.S.
Pozdrawiam Wladek.

Zwichrzenie płatów na pewno zrobię, żyroskop - czytasz w moich myślach użyję go przynajmniej do oblotu na lotkach może na wysokości. A z noskiem profilu możesz mi przybliżyć temat, co to daje ?

Wiem Władku.
Tylko blachy Junkersa to były jak do krycia dachu, a dawało to dużą sztywność.
Puławski zastosował blachę drobno falistą (źle wyżej napisałem żłobkowaną)
Dawała się łatwiej formować.
Junkersa, tego trzy silnikowego odremontowanego i latającego w Lufthanzie na pokazach, widziałem z bliska.
Ponieważ dawno w modelach makiet PZL' ek nie widziałem takich blach zacząłem mieć wątpliwości, ale od czego są Koledzy.
Dziękuję.

Przepraszam za post pod postem.
Robert, widze ze zjada Ciebie adrenalina,bawilem sie makietami wiele lat,znam to uczucie.
Oblatywanie makiet z mojego doswiadczenia.
Zasada nr1 pierwszy lot. nigdy nie wykonalem pierwszego lotu sam ,zawsze latal kolega z duzym doswiadczeniem i do ktorego mialem pelne zaufanie,naturalnie byl na to przygotowany wczesniej.
Nastepne loty latalem sam, ale bez adrenaliny, tylkoz malym stresem.
Polecam Wladek.

no to miałeś szczęście, bo w moim przypadku, ten "doświadczony kolega" to zawsze byłem ja sam

Dołącze do sympatyków P11,bo jestem w trakcie budowy rozpietosc 360cm

W końcu "11" poleciała.
Model poleciał bez najmniejszych problemów, gładko i płynnie. W pierwszym locie było trochę strachu, gdyż otworzyła się pokrywa silnika (była zabezpieczona tylko wygiął się laminat). W wyniku tego 11 stanęła dęba i poszła w korek. Wyprowadziłem ( choć nie wiem jak ) i wylądowałem bez problemów.
Drugi start jeszcze lepszy, makietowo. Niestety do lądowania podszedłem ( jak zwykle ) pod dużym kątem i model po doziemieniu wykonał coś co było połączeniem piruetu i salta, kończąc na plecach. Uszkodzenia: skrzywiony kolpak i końcówka st. poziomego - drobiazg.

Lata super, ale przy większym wiaterku może być problem.

Filmik z oblotu:

Wielkie, wielkie gratulacje.

I bardzo proszę o informację od "sprawdzonego źródła".
Gdzie masz środek ciężkości?

No właśnie, bo P-11 z wyważeniem ma zawsze problem...


robloz
Nigdy nie potrafię odpowiedzieć: "Jak ty to zrobiłeś?" Nie wiem; ręce same coś kombinowały, bo ja byłem zbyt zajęty
Nie przejmuj się, cyrkle się zdarzają częściej, niż byśmy chcieli

Obejrzałem film z lotów i tak wygląda jakby model miał zbyt przednie wyważenie.

Gratuluję i pozdrawiam

P.Kozkow

Środek ciężkości jest 95 mm. od krawędzi natarcia (tak wyszło z programu).
Wydaje mi się, że jest ok. Do pierwszego lądowania podchodziłem prawie bez gazu, więc szybuje nie żle. Na dokładną regulację przyjdzie czas póżniej. Tylko ś.ć. 11 ma bardzo wysoko i przy tym kącie co podchodziłem do lądowania + wysokie podwozie to kapotaż był 100% (tak mi się wydaje)

Piotrze, a jak u Ciebie w końcu z SC?, choć te modele nieco się różnią wymiarami.
Modele samolotów z tamtych czasów jak i samoloty miały problem z kapotowaniem. Jest bardzo dużo takich zdjęć z tego okresu.
Przyczyną jest/było umieszczenie podwozia prawie pod SC.
Spowodowane to było chęcią łatwego unoszenia ogona w czasie rozpędzania do startu, aby zmniejszyć opór od dużego kąta natarcia skrzydła.
To pozostałość po słabych silnikach.

Przy pierwszym lądowaniu Robert w odpowiednim momencie lekko zaciągnął ster wysokości i PZL pięknie klasycznie wylądował.
Przy drugim lądowaniu zabrakło tego i kapotaż.
To, uważam, kwestia wlatania się w model.
Czy loty były na pełnym gazie?

Latalem na 2/3 gazu chociaż na full nie było zbytnio różnicy. Spróbuje założyć śmigło 15/8 i zobaczymy jaka jest różnica ( teraz było 14/8)

Nie wiem jakie śmigła można założyć do tego ASP, ale spróbował bym z większym skokiem.

śmigło o 1'' większe przy tym samym skoku nie zrobi różnicy zbyt odczuwalnej.

Co do środka ciężkości to zacząłem latać modelem z ŚĆ =20 mm za tylną krawędzią pierwszego dźwigara. Potem przenosząc doświadczalnie wyposażenie doszedłem do mojego własnego ustawienia - nie zmierzyłem go więc nie wiem dokładnie jakiego.

Uwagę o zbyt przednim wyważeniu modelu wyciągnąłem z obserwacji stromego toru schodzenia do lądowania. Ja ażeby taki tor uzyskać pomagam sobie SW kierując model w dół. Mój model po zdjęciu gazu dość długo i łagodnie schodzi w dół. Ale oczywiście jest to kwestia indywidualna.

Co do kapotażu: ja nie bacząc na pohukiwania Kolegów z sąsiedniego forum, że to szarganie świętości, w swoim modelu wysunąłem koła o jakieś 20 mm do przodu. Nie miałem nigdy kapotażu na murawie lotniska nawet w bardzo gęstej trawie. Natomiast bawiąc się w lądowania w poprzek lotniska raz zdarzyło mi się że model usiadł 0,5 m (przydusił go wiatr) przed krawędzią lotniska i zrobił kapotaż. Uszkodzenia żadne. Dla zilustrowania załączam film:



Ale potem już było dobrze, choć elegancji brakowało, bo głównym zadaniem było jednak trafić w lotnisko :

Pamiętasz może czy przesunąłeś go do przodu czy do tyłu?

Najpierw zacząłem w kierunku do przodu i model schodził bardziej stromo do lądowania, ale było ono czasami twarde. Więc zacząłem wędrówkę do tyłu i teraz model łagodnie schodzi do lądowania a przyziemienie jest łatwiejsze. Wyczytałem też w literaturze, że zbyt przednie wyważenie modelu to większe skłonności do korkociągu. PZL ma bardzo skuteczne lotki więc łatwo zapobiec takiej ew. figurze. Obecne wyważenie jest mniej więcej jak było na początku ze wskazaniem na tył.

Widzę z filmików, że wysunięte do przodu podwozie dużo pomaga. Niestety, startując na zawodach to ujemne pkt. w ocenie statycznej.
Zdejmę trochę ołowiu i zobaczymy.

Czy spotkał się ktoś z opisem, że w P-etkach były stosowane klapolotki?

11 chyba tego nie miały gdzieś mi się to obiło o uszy że robiono próby na 24 - chyba w publikacji Grassa. Klapolotki to sprawa tylko sterowania więc na ocenę statyczną pewnie nie wpłynie. W locie to Ty wiesz lepiej jak komisja zareaguje.
U mnie klapolotki opuszczają się tak mocno jak im pozwalają zawiasy lub serwa.

Piotrze- zbyt tylne położenie SC ułatwia wejście w korkociąg. Jako przykład ilustrujący - ciężarki zakładane w okolicach dziobu niektórych szybowców (prawdziwych) przy "chuchrowatych" pilotach. Oczywiście za ciężki nos w skrajności to też nic dobrego, czy przyjemnego w pilotażu, ale to inne niedogodności, niż zbyt łatwe przeciągnięcie.